സോണാഗച്ചി [Parvathi] 114

സോണാഗച്ചി

Sonagachi | Author : Parvathi


This story contains scenes that some viewers may find disturbing, Intended for mature audiences only

സോണാഗച്ചി ,1998

സ്വർണം കായ്ക്കുന്ന മരമുള്ള സോണാഗച്ചി

 

സോണാഗച്ചിയുടെ കവാടത്തിനുമുന്നിൽ നിർത്തിയ  ഓട്ടോറിക്ഷയിൽ നിന്നും അബ്രാം ഖാലിദ് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ചുറ്റും നിരീക്ഷിച്ചു…. പോക്കറ്റിൽ നിന്നും പേഴ്‌സ് എടുക്കാൻ തുനിഞ്ഞതും ഓട്ടോ ഡ്രൈവർ അത് കൈ ഉയർത്തി നിരസിച്ചു… സ്നേഹത്തിനപ്പുറം ഭയം എന്നൊരു വികാരം അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു….

“സൂക്ഷിക്കണം….”

പോകുന്നതിന് മുമ്പ് ഡ്രൈവർ അവനെ ഓർമിപ്പിച്ചു…. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് പണികഴിച്ച നാലും അഞ്ചും നിലകളായി ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന പഴകിയ കെട്ടിടങ്ങളിലേക്ക് ഖാലിദ് നോക്കിനിന്നു…

പതിനയ്യായിരത്തോളം ലൈഗിക തൊഴിലാളികൾ ജോലി ചെയ്യുന്ന കൊൽക്കത്തയിലെ, ഏഷ്യയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ ചുവന്ന തെരുവ്….പുലർച്ചെ ഉറങ്ങുകയും വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ കള്ളനെപ്പോലെ എഴുന്നേൽക്കുന്ന ഈ തെരുവിന് കൊൽക്കത്തയിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു ശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു…. ഇടുങ്ങിയ വഴികൾക്ക് അഴുക്കു ചാലിന്റെ ഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നു… മഴക്കാലത്ത് ചാലുകളിൽ കുത്തിനിൽക്കുന്ന വെള്ളത്തിനൊപ്പം നീങ്ങുന്ന നീയോൺ വിളക്കുകളുടെ മങ്ങിയ പ്രകാശംപോലെ ഒരു തെരുവ്….

സോണാഗച്ചി തെരുവിലൂടെ അവൻ നടന്നു…തികച്ചും കൊൽക്കത്തയുടെ പിന്നാമ്പുറമെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന പ്രതീതി….റോഡിന്റെ ഇരുവശവും നിരയായി ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന കെട്ടിടങ്ങളുടെയെല്ലാം ആദ്യത്തെ നിലയിൽ പലതരത്തിലുള്ള കടകളും…രണ്ടും മൂന്നും തുടങ്ങി മുകളിലോട്ടുള്ള നിലകളിൽ ആവും ലൈഗിക വ്യാപാരം… ബാൽക്കണികളിൽ മാറിടത്തിന്റെ വെളുപ്പും വയറിന്റെ കൊഴുപ്പും കാണിച്ചു നിൽക്കുന്ന bവേശ്യകൾ… നാണവും മാനവും ആർക്കോവേണ്ടി വിറ്റഴിക്കുന്നവർ….

The Author

Parvathi

www.kkstories.com

4 Comments

Add a Comment
  1. ഇതുവരെ വായിക്കാത്ത ശൈലിയിലുള്ള എഴുത്ത്
    മനോഹരമായ കഥ
    തുടർന്ന് എഴുതു
    കളി കുറച്ചു കൂടി വിശദ്വികരിച്ച് എഴുതുമോ?
    താങ്കളുടെ അടുത്ത കഥക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നു

  2. പൊന്നു.🔥

    നല്ല കഥ. ❤️

    😍😍😍😍

  3. ബുലന്ദ്

    മുംബൈ നഗരത്തിരക്കുകൾക്ക് നടുവിലെ മുഹമ്മദലി ജിന്നാ റോഡിലെ കാമാതിപുര. ഒരിക്കലെങ്കിലും മിനിമം ആ റോഡിലൂടെങ്കിലും കടന്നു പോകണമെന്ന് വലിയ ആഗ്രഹമായിരുന്നു. അവിടത്തെ പതിവുകാരൻ ഒരു ഗോവൻ ചങ്ങാതിയുമായി കാമാതിപുരയിൽ പോകാൻ ഞാനും ധൈര്യപ്പെട്ടു.
    സന്ധ്യ മയങ്ങിയ ആ ഏഴുമണി നേരം നിരത്ത് തിളച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. നിറയെ ബൾബുകൾ മിന്നുന്ന, തെരുവിലേക്ക് കാവാലിയും നൂപുരനാദവും ചിതറുന്ന, പുരുഷാരം എന്തിനൊക്കെയോ തിക്കിതിരക്കുന്ന ആ പഴയ വലിയ കെട്ടിടങ്ങൾക്ക് താഴെ ഒറ്റയ്ക്കും കൂട്ടമായും സ്ത്രീകൾ നിരന്നു നില്ക്കുന്ന കാമാതിപുര എന്ന ആസക്തിയുടെ തെരുവ്. ഒരാളെയും തുറിച്ചു നോക്കരുത് എന്ന് നിർദ്ദേശം. ടീ ഷർട്ടും ട്രൗസറുമണിഞ്ഞ ഒരു ചെറിയ പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖത്തേക്ക് അറിയാതെ ദൃഷ്ടികൾ പാളിവീണപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയില്ല.
    രണ്ട് കൈകളുടെയും തള്ളവിരലുകൾ ട്രൗസറിൽ കൊരുത്തു നിന്നിരുന്ന അവൾ വളരെ പെട്ടെന്ന് ട്രൗസർ ഒന്ന് അരയിൽ നിന്ന് താഴ്‌ത്തിയുയർത്തി. നെഞ്ചിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ കടന്നു പോയി . കാലുകൾ തിടുക്കപ്പെട്ടു. ഇരുപത്തിരണ്ടാം വയസ്സിലും കണ്ണിലിരുട്ട് കയറി.

  4. സോണാഗച്ചി പോയിട്ടില്ല… പക്ഷെ Asansol nu അടുത്തുള്ള വേശ്യാലയത്തിൽ പോയിട്ടുണ്ട്, രമിക്കാൻ അല്ല കൂടെയുള്ളവരുടെ കാമം ശമിപ്പിക്കാൻ പോയപ്പോൾ കൂട്ട് പോയത്… ഒരു വല്ലാത്ത അനുഭവമാണ്, 12 വർഷത്തിനിപ്പുറവും ആ ദിവസം മറക്കാൻ പറ്റില്ല.

    ഇന്നുവരെ കാണാത്ത കേട്ടിട്ട് ചിരിച്ചു തള്ളുന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തിപ്പെട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിലെ കാമം പോലും ഓടി ഒളിച്ചു. ഇവിടെ പറഞ്ഞപോലെ, കൈമാടി വിളിക്കും വാ വാ എന്നും പറഞ്ഞു… ശരിക്കും മരവിച്ച അവസ്ഥയായിരുന്നു… അന്ന് ഞാൻ ആരെയും തിരഞ്ഞെടുക്കാത്തതിന് കൂട്ടുകാർ പോയ gumti റൂമിലെ ചേച്ചി പറഞ്ഞത് തനിക്ക് എന്താ പൊന്തില്ലേ എന്നായിരുന്നു…

    പാവങ്ങൾ ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി ശരീരം വിൽക്കുന്നു… അവർക്കും ഉണ്ടാവും ഓരോ കഥകൾ….

    മനസ്സിൽ ഇന്നും ആ ഓർമ്മകൾ മായാതെ കിടക്കുന്നു…വീണ്ടും podi തട്ടിയെടുപ്പിച്ച saho 🫡….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *