“കൊല്ലപ്പെട്ടത് ആരോ ഒരാൾ…. കൊല്ലപ്പെടാൻ പോകുന്നത് മറ്റാരോ ഒരാൾ….”….. അബ്രാം മാധുരിയുടെ അടുത്ത് മലർന്നു കിടന്നു… നന്നേ ചെറിയ കട്ടിലായതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇരുവരും ഒട്ടിച്ചേർന്നു….അല്പനേരം കഴിഞ്ഞതും മാധുരി എഴുന്നേറ്റു….ഖാലിദിന്റെ പാന്റ് അഴിച്ചു…. അത് അടിവസ്ത്രത്തോടൊപ്പം വലിച്ചഴിച്ചു നിലത്തേക്ക് ഇട്ടു….
കാലിടുക്കിൽ ഉറങ്ങി കിടക്കുന്ന അയാളുടെ അവയവത്തെ മാധുരി നുണഞ്ഞുണർത്തി… ഖാലിദ് ഒരുവേള തല ഉയർത്തി അമറി…. അയാളുടെ ഉറച്ച ദൃഢമായ ശരീരം കട്ടിലിൽ കിടന്നു വെട്ടി വിയർത്തു…… ഓരോ തവണ മാധുരി നുണയുമ്പോഴും അയാൾ ദീർഘമായ് നിശ്വസിച്ചു…. അവളുടെ ഉടവ് തട്ടാത്ത മാറിടങ്ങളുടെ ഉലച്ചിൽ നോക്കി കിടക്കെ എപ്പോഴോ ഒടുവിൽ ചൂടുറവ പൊട്ടിയൊഴുകി… ഇരുവരും തളർന്നു കിതച്ചു…. മാധുരി വാടിയ പൂച്ചെണ്ടുപോലെ ഖാലിദിന്റെ അരികിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്നു
“എന്തിനാണ് ഇത്രയും കാശ് കൊടുത്ത് എന്നെ വാങ്ങുന്നത്?….”തല മാത്രം ഖാലിദിന്റെ നേരേക്ക് തിരിച്ച് മാധുരി ചോദിച്ചു….
“ഞാനും ഈ സോണാഗച്ചിയിലെ വേശ്യകളും ഒരുപോലെയാണ്….കൂലിക്കാർ…..മറ്റാർക്കോവേണ്ടി മുഖം നോക്കാതെ കൂലി വാങ്ങി ജോലി ചെയ്യുന്നവർ….”
“ഞങ്ങൾ ആരെയും കൊല്ലാറില്ല….”
“പറ മാധുരി… നീയെന്തിനാണ് ഈ ജോലി ചെയ്യുന്നത്?….ആർക്കുവേണ്ടിയാണ്….”ഖാലിദ് ചോദിച്ചു
ആർക്കുവേണ്ടി?…. ആദ്യമായാണ് ശരീരം തേടി വന്ന ഒരുവന്റെ വായിലെന്ന് ഇങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം….സോണാഗച്ചിയിലെ വേശ്യകളോട് ഇങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം ഒരിക്കലും ചോദിക്കരുത്…. ആർക്കുവേണ്ടി??… എന്തിനുവേണ്ടി??…. കാരണം ഇവിടെ ഇന്നുള്ള പൂരിഭാഗം പെൺകുട്ടികളും…. ക്ഷമിക്കണം….
ഇതുവരെ വായിക്കാത്ത ശൈലിയിലുള്ള എഴുത്ത്
മനോഹരമായ കഥ
തുടർന്ന് എഴുതു
കളി കുറച്ചു കൂടി വിശദ്വികരിച്ച് എഴുതുമോ?
താങ്കളുടെ അടുത്ത കഥക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നു
നല്ല കഥ. ❤️
😍😍😍😍
മുംബൈ നഗരത്തിരക്കുകൾക്ക് നടുവിലെ മുഹമ്മദലി ജിന്നാ റോഡിലെ കാമാതിപുര. ഒരിക്കലെങ്കിലും മിനിമം ആ റോഡിലൂടെങ്കിലും കടന്നു പോകണമെന്ന് വലിയ ആഗ്രഹമായിരുന്നു. അവിടത്തെ പതിവുകാരൻ ഒരു ഗോവൻ ചങ്ങാതിയുമായി കാമാതിപുരയിൽ പോകാൻ ഞാനും ധൈര്യപ്പെട്ടു.
സന്ധ്യ മയങ്ങിയ ആ ഏഴുമണി നേരം നിരത്ത് തിളച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. നിറയെ ബൾബുകൾ മിന്നുന്ന, തെരുവിലേക്ക് കാവാലിയും നൂപുരനാദവും ചിതറുന്ന, പുരുഷാരം എന്തിനൊക്കെയോ തിക്കിതിരക്കുന്ന ആ പഴയ വലിയ കെട്ടിടങ്ങൾക്ക് താഴെ ഒറ്റയ്ക്കും കൂട്ടമായും സ്ത്രീകൾ നിരന്നു നില്ക്കുന്ന കാമാതിപുര എന്ന ആസക്തിയുടെ തെരുവ്. ഒരാളെയും തുറിച്ചു നോക്കരുത് എന്ന് നിർദ്ദേശം. ടീ ഷർട്ടും ട്രൗസറുമണിഞ്ഞ ഒരു ചെറിയ പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖത്തേക്ക് അറിയാതെ ദൃഷ്ടികൾ പാളിവീണപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയില്ല.
രണ്ട് കൈകളുടെയും തള്ളവിരലുകൾ ട്രൗസറിൽ കൊരുത്തു നിന്നിരുന്ന അവൾ വളരെ പെട്ടെന്ന് ട്രൗസർ ഒന്ന് അരയിൽ നിന്ന് താഴ്ത്തിയുയർത്തി. നെഞ്ചിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ കടന്നു പോയി . കാലുകൾ തിടുക്കപ്പെട്ടു. ഇരുപത്തിരണ്ടാം വയസ്സിലും കണ്ണിലിരുട്ട് കയറി.
സോണാഗച്ചി പോയിട്ടില്ല… പക്ഷെ Asansol nu അടുത്തുള്ള വേശ്യാലയത്തിൽ പോയിട്ടുണ്ട്, രമിക്കാൻ അല്ല കൂടെയുള്ളവരുടെ കാമം ശമിപ്പിക്കാൻ പോയപ്പോൾ കൂട്ട് പോയത്… ഒരു വല്ലാത്ത അനുഭവമാണ്, 12 വർഷത്തിനിപ്പുറവും ആ ദിവസം മറക്കാൻ പറ്റില്ല.
ഇന്നുവരെ കാണാത്ത കേട്ടിട്ട് ചിരിച്ചു തള്ളുന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തിപ്പെട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിലെ കാമം പോലും ഓടി ഒളിച്ചു. ഇവിടെ പറഞ്ഞപോലെ, കൈമാടി വിളിക്കും വാ വാ എന്നും പറഞ്ഞു… ശരിക്കും മരവിച്ച അവസ്ഥയായിരുന്നു… അന്ന് ഞാൻ ആരെയും തിരഞ്ഞെടുക്കാത്തതിന് കൂട്ടുകാർ പോയ gumti റൂമിലെ ചേച്ചി പറഞ്ഞത് തനിക്ക് എന്താ പൊന്തില്ലേ എന്നായിരുന്നു…
പാവങ്ങൾ ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി ശരീരം വിൽക്കുന്നു… അവർക്കും ഉണ്ടാവും ഓരോ കഥകൾ….
മനസ്സിൽ ഇന്നും ആ ഓർമ്മകൾ മായാതെ കിടക്കുന്നു…വീണ്ടും podi തട്ടിയെടുപ്പിച്ച saho 🫡….