“മേറെ പൈറോം ഔർ ജാംഘോം കാ ആനന്ദ് ലോ.”…മാധുരി അവനെ നോക്കി സ്വയം തന്റെ കീഴ്ച്ചുണ്ടിനെ നുണഞ്ഞു
ഖാലിദ് അവളുടെ പെരുവിരൽ മുതൽ ശിരസുവരെ നോക്കി ഉഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്റെ ഷർട്ട് ഊരി…..അറയിൽ തെളിഞ്ഞു കത്തിനിന്നിരുന്ന ചുവന്ന ബൾബിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ അബ്രാം ഖാലിദിന്റെ ശരീരം നഗ്നമായി….നൂറിലധികം പുരുഷന്മാരുടെ രേതസ് പിഴിഞ്ഞെടുത്ത മാധുരിയുടെ കൈവിരലുകൾ ആദ്യമായി ഒരു മനുഷ്യശരീരം കണ്ട് വിറച്ചു….
.
.
സോണാഗച്ചി ,1998
.
.
.
ഇന്നുവരെ താൻ കണ്ട ആണുങ്ങളുടെ കൊഴുത്തതും തടിച്ചതും ചീഞ്ഞതുമായ ശരീരങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി അബ്രാമിന്റെ ശരീരം പാറപോലെ ഉറച്ചതായിരുന്നു…. മുറിവുകൾ ഉണങ്ങിയതിനു ശേഷം അവശേഷിച്ച പാടുകളാൽ അലങ്കരിച്ച ആരെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു രൂപം….വിടർന്ന നെഞ്ചിന്റെ ഇടതുഭാഗത്തും, ഇടത്തെ ഷോൾഡറിലും വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് തീവ്രമായി പൊള്ളലേറ്റതിന്റെ പാടുകൾ…. ശരീരം മുഴുക്കെ വാളിന് വെട്ടേറ്റതും വെടിയുണ്ടകൾ തറച്ചതുമായ അടയാളങ്ങൾ
അബ്രാം കാലിദിന്റെ തുടയിടുക്കിലെ പൌരുഷം മാധുരിയുടെ മുന്നിൽ ഉയർന്നുതുടങ്ങി……അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ കൈതാങ്ങി മാധുരിയുടെ അധരങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് പടർന്നുകയറി….ബലത്തിനുവേണ്ടി ഇരു കൈകളും ബെഡിൽ അമർത്തി പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അതിനെ അധരങ്ങളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് സ്വീകരിച്ചു…. ഇടയ്ക്കിടെ പുറത്തേക്ക് എടുത്ത് അമർത്തി നുണഞ്ഞു….
അരനാഴികയോളം പിന്നിട്ടതും മാധുരിക്ക് കീഴ്ത്താടിയും കണ്ഠവും വേദനിച്ചുതുടങ്ങി….നുണഞ്ഞു തുടങ്ങിയാൽ അഞ്ചു നിമിഷത്തിൽ രദിമൂർച്ച സംഭവിക്കുന്ന പുരുഷന്മാരെ കണ്ടുജീവിച്ച മാധുരിക്ക് ഖാലിദ് ഒരു അത്ഭുതമായി….അവൾ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി അയാളെ നോക്കി….
ഇതുവരെ വായിക്കാത്ത ശൈലിയിലുള്ള എഴുത്ത്
മനോഹരമായ കഥ
തുടർന്ന് എഴുതു
കളി കുറച്ചു കൂടി വിശദ്വികരിച്ച് എഴുതുമോ?
താങ്കളുടെ അടുത്ത കഥക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നു
നല്ല കഥ. ❤️
😍😍😍😍
മുംബൈ നഗരത്തിരക്കുകൾക്ക് നടുവിലെ മുഹമ്മദലി ജിന്നാ റോഡിലെ കാമാതിപുര. ഒരിക്കലെങ്കിലും മിനിമം ആ റോഡിലൂടെങ്കിലും കടന്നു പോകണമെന്ന് വലിയ ആഗ്രഹമായിരുന്നു. അവിടത്തെ പതിവുകാരൻ ഒരു ഗോവൻ ചങ്ങാതിയുമായി കാമാതിപുരയിൽ പോകാൻ ഞാനും ധൈര്യപ്പെട്ടു.
സന്ധ്യ മയങ്ങിയ ആ ഏഴുമണി നേരം നിരത്ത് തിളച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. നിറയെ ബൾബുകൾ മിന്നുന്ന, തെരുവിലേക്ക് കാവാലിയും നൂപുരനാദവും ചിതറുന്ന, പുരുഷാരം എന്തിനൊക്കെയോ തിക്കിതിരക്കുന്ന ആ പഴയ വലിയ കെട്ടിടങ്ങൾക്ക് താഴെ ഒറ്റയ്ക്കും കൂട്ടമായും സ്ത്രീകൾ നിരന്നു നില്ക്കുന്ന കാമാതിപുര എന്ന ആസക്തിയുടെ തെരുവ്. ഒരാളെയും തുറിച്ചു നോക്കരുത് എന്ന് നിർദ്ദേശം. ടീ ഷർട്ടും ട്രൗസറുമണിഞ്ഞ ഒരു ചെറിയ പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖത്തേക്ക് അറിയാതെ ദൃഷ്ടികൾ പാളിവീണപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയില്ല.
രണ്ട് കൈകളുടെയും തള്ളവിരലുകൾ ട്രൗസറിൽ കൊരുത്തു നിന്നിരുന്ന അവൾ വളരെ പെട്ടെന്ന് ട്രൗസർ ഒന്ന് അരയിൽ നിന്ന് താഴ്ത്തിയുയർത്തി. നെഞ്ചിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ കടന്നു പോയി . കാലുകൾ തിടുക്കപ്പെട്ടു. ഇരുപത്തിരണ്ടാം വയസ്സിലും കണ്ണിലിരുട്ട് കയറി.
സോണാഗച്ചി പോയിട്ടില്ല… പക്ഷെ Asansol nu അടുത്തുള്ള വേശ്യാലയത്തിൽ പോയിട്ടുണ്ട്, രമിക്കാൻ അല്ല കൂടെയുള്ളവരുടെ കാമം ശമിപ്പിക്കാൻ പോയപ്പോൾ കൂട്ട് പോയത്… ഒരു വല്ലാത്ത അനുഭവമാണ്, 12 വർഷത്തിനിപ്പുറവും ആ ദിവസം മറക്കാൻ പറ്റില്ല.
ഇന്നുവരെ കാണാത്ത കേട്ടിട്ട് ചിരിച്ചു തള്ളുന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തിപ്പെട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിലെ കാമം പോലും ഓടി ഒളിച്ചു. ഇവിടെ പറഞ്ഞപോലെ, കൈമാടി വിളിക്കും വാ വാ എന്നും പറഞ്ഞു… ശരിക്കും മരവിച്ച അവസ്ഥയായിരുന്നു… അന്ന് ഞാൻ ആരെയും തിരഞ്ഞെടുക്കാത്തതിന് കൂട്ടുകാർ പോയ gumti റൂമിലെ ചേച്ചി പറഞ്ഞത് തനിക്ക് എന്താ പൊന്തില്ലേ എന്നായിരുന്നു…
പാവങ്ങൾ ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി ശരീരം വിൽക്കുന്നു… അവർക്കും ഉണ്ടാവും ഓരോ കഥകൾ….
മനസ്സിൽ ഇന്നും ആ ഓർമ്മകൾ മായാതെ കിടക്കുന്നു…വീണ്ടും podi തട്ടിയെടുപ്പിച്ച saho 🫡….