“മേറെ പൈറോം ഔർ ജാംഘോം കാ ആനന്ദ് ലോ.”…മാധുരി അവനെ നോക്കി സ്വയം തന്റെ കീഴ്ച്ചുണ്ടിനെ നുണഞ്ഞു
ഖാലിദ് അവളുടെ പെരുവിരൽ മുതൽ ശിരസുവരെ നോക്കി ഉഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്റെ ഷർട്ട് ഊരി…..അറയിൽ തെളിഞ്ഞു കത്തിനിന്നിരുന്ന ചുവന്ന ബൾബിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ അബ്രാം ഖാലിദിന്റെ ശരീരം നഗ്നമായി….നൂറിലധികം പുരുഷന്മാരുടെ രേതസ് പിഴിഞ്ഞെടുത്ത മാധുരിയുടെ കൈവിരലുകൾ ആദ്യമായി ഒരു മനുഷ്യശരീരം കണ്ട് വിറച്ചു….
.
.
സോണാഗച്ചി ,1998
.
.
.
ഇന്നുവരെ താൻ കണ്ട ആണുങ്ങളുടെ കൊഴുത്തതും തടിച്ചതും ചീഞ്ഞതുമായ ശരീരങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി അബ്രാമിന്റെ ശരീരം പാറപോലെ ഉറച്ചതായിരുന്നു…. മുറിവുകൾ ഉണങ്ങിയതിനു ശേഷം അവശേഷിച്ച പാടുകളാൽ അലങ്കരിച്ച ആരെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു രൂപം….വിടർന്ന നെഞ്ചിന്റെ ഇടതുഭാഗത്തും, ഇടത്തെ ഷോൾഡറിലും വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് തീവ്രമായി പൊള്ളലേറ്റതിന്റെ പാടുകൾ…. ശരീരം മുഴുക്കെ വാളിന് വെട്ടേറ്റതും വെടിയുണ്ടകൾ തറച്ചതുമായ അടയാളങ്ങൾ
അബ്രാം കാലിദിന്റെ തുടയിടുക്കിലെ പൌരുഷം മാധുരിയുടെ മുന്നിൽ ഉയർന്നുതുടങ്ങി……അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ കൈതാങ്ങി മാധുരിയുടെ അധരങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് പടർന്നുകയറി….ബലത്തിനുവേണ്ടി ഇരു കൈകളും ബെഡിൽ അമർത്തി പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അതിനെ അധരങ്ങളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് സ്വീകരിച്ചു…. ഇടയ്ക്കിടെ പുറത്തേക്ക് എടുത്ത് അമർത്തി നുണഞ്ഞു….
അരനാഴികയോളം പിന്നിട്ടതും മാധുരിക്ക് കീഴ്ത്താടിയും കണ്ഠവും വേദനിച്ചുതുടങ്ങി….നുണഞ്ഞു തുടങ്ങിയാൽ അഞ്ചു നിമിഷത്തിൽ രദിമൂർച്ച സംഭവിക്കുന്ന പുരുഷന്മാരെ കണ്ടുജീവിച്ച മാധുരിക്ക് ഖാലിദ് ഒരു അത്ഭുതമായി….അവൾ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി അയാളെ നോക്കി….
