തുടയിടുക്കിൽ അനുഭവിക്കുന്ന സുഖം കണ്ണുകൾ അടച്ചും, അമറി വിളിച്ചും ആസ്വദിക്കുകയാണ്….അല്പനേരം കഴിഞ്ഞതും അബ്രാം മാധുരിയുടെ പിൻകഴുത്തിൽ വിരലുകൾ അമർത്തി അവളെ തന്റേതിലേക്ക് വലിച്ചടിപ്പിച്ചു, കണ്ഠത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങി ഒന്നുവെട്ടി വിറച്ചു…. ശരീരം വിയർത്തു…..
അബ്രാം പിടി വിട്ടതും മാധുരി കിതപ്പോടെ ബെഡിലേക്ക് മലർന്നു വീണു ചുമച്ചു….അബ്രാം അല്പനേരം അവളെ നോക്കി നിന്നു, പിന്നെ അവൾക്കുമുന്നിലായി ബെഡിൽ മുട്ടുകുത്തി, തന്റെ കാലുകൾ അകലുന്നതറിഞ്ഞ മാധുരി ഞെട്ടലോടെ കണ്ണുതുറന്നു….. അയാളുടെ അടിവയറിനുതാഴെ ജീവൻ നേടുന്ന അവയവത്തെ കണ്ട് അവൾക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി…..
“നീ ആരാ മൃഗമാണോ…….”ഉമിനീർ വിഴുങ്ങി ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ മാധുരി ചോദിച്ചു….മറുപടി പറയാതെ അഹങ്കാരത്തിൽ രൂപംകൊണ്ട പുഞ്ചിരി ചുണ്ടുകളിൽ ഒളിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അവളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു…. വീണ്ടും അര നാഴികയോളം ശവത്തെപ്പോലെ മാധുരി അബ്രാമിന് കിടന്നുകൊടുത്തു…..
“നിനക്ക് നിഖിതയുടെ അത്ര അഭിനയിക്കാൻ അറിയില്ല”….
അവളിൽ നിന്നും അടർന്നു മാറുന്ന സമയം അബ്രാം പറഞ്ഞു…..അപ്പോഴും തളരാതെ നിൽക്കുന്ന ഖാലിദിന്റെ പൌരുഷം കണ്ട് മാധുരി ഭയന്നു…. അടിവയറ്റിൽ ചൂടറിഞ്ഞില്ലെന്നോർത്ത് അവൾ പിടഞ്ഞു…..
“പോകരുത്……”എഴുന്നേൽക്കാൻ തുടങ്ങിയ അബ്രാമിന്റെ ഇടതു കൈയിൽ മാധുരി മുറുക്കെ പിടിച്ചു….. വേശ്യയുടെ അറയിൽ നിന്നും ചൂട് മാറാതെ ഒരു പുരുഷൻ ഇറങ്ങിയാൽ ഘർവാലി അവളെ കഴിവില്ലാത്തവളെന്നു പറഞ്ഞ് കൊന്നുകളയും…. കഴിവില്ലാത്ത വേശ്യകളെ സോണാഗച്ചിക്ക് ആവശ്യമില്ല….
