തുടയിടുക്കിൽ അനുഭവിക്കുന്ന സുഖം കണ്ണുകൾ അടച്ചും, അമറി വിളിച്ചും ആസ്വദിക്കുകയാണ്….അല്പനേരം കഴിഞ്ഞതും അബ്രാം മാധുരിയുടെ പിൻകഴുത്തിൽ വിരലുകൾ അമർത്തി അവളെ തന്റേതിലേക്ക് വലിച്ചടിപ്പിച്ചു, കണ്ഠത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങി ഒന്നുവെട്ടി വിറച്ചു…. ശരീരം വിയർത്തു…..
അബ്രാം പിടി വിട്ടതും മാധുരി കിതപ്പോടെ ബെഡിലേക്ക് മലർന്നു വീണു ചുമച്ചു….അബ്രാം അല്പനേരം അവളെ നോക്കി നിന്നു, പിന്നെ അവൾക്കുമുന്നിലായി ബെഡിൽ മുട്ടുകുത്തി, തന്റെ കാലുകൾ അകലുന്നതറിഞ്ഞ മാധുരി ഞെട്ടലോടെ കണ്ണുതുറന്നു….. അയാളുടെ അടിവയറിനുതാഴെ ജീവൻ നേടുന്ന അവയവത്തെ കണ്ട് അവൾക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി…..
“നീ ആരാ മൃഗമാണോ…….”ഉമിനീർ വിഴുങ്ങി ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ മാധുരി ചോദിച്ചു….മറുപടി പറയാതെ അഹങ്കാരത്തിൽ രൂപംകൊണ്ട പുഞ്ചിരി ചുണ്ടുകളിൽ ഒളിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അവളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു…. വീണ്ടും അര നാഴികയോളം ശവത്തെപ്പോലെ മാധുരി അബ്രാമിന് കിടന്നുകൊടുത്തു…..
“നിനക്ക് നിഖിതയുടെ അത്ര അഭിനയിക്കാൻ അറിയില്ല”….
അവളിൽ നിന്നും അടർന്നു മാറുന്ന സമയം അബ്രാം പറഞ്ഞു…..അപ്പോഴും തളരാതെ നിൽക്കുന്ന ഖാലിദിന്റെ പൌരുഷം കണ്ട് മാധുരി ഭയന്നു…. അടിവയറ്റിൽ ചൂടറിഞ്ഞില്ലെന്നോർത്ത് അവൾ പിടഞ്ഞു…..
“പോകരുത്……”എഴുന്നേൽക്കാൻ തുടങ്ങിയ അബ്രാമിന്റെ ഇടതു കൈയിൽ മാധുരി മുറുക്കെ പിടിച്ചു….. വേശ്യയുടെ അറയിൽ നിന്നും ചൂട് മാറാതെ ഒരു പുരുഷൻ ഇറങ്ങിയാൽ ഘർവാലി അവളെ കഴിവില്ലാത്തവളെന്നു പറഞ്ഞ് കൊന്നുകളയും…. കഴിവില്ലാത്ത വേശ്യകളെ സോണാഗച്ചിക്ക് ആവശ്യമില്ല….
ഇതുവരെ വായിക്കാത്ത ശൈലിയിലുള്ള എഴുത്ത്
മനോഹരമായ കഥ
തുടർന്ന് എഴുതു
കളി കുറച്ചു കൂടി വിശദ്വികരിച്ച് എഴുതുമോ?
താങ്കളുടെ അടുത്ത കഥക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നു
നല്ല കഥ. ❤️
😍😍😍😍
മുംബൈ നഗരത്തിരക്കുകൾക്ക് നടുവിലെ മുഹമ്മദലി ജിന്നാ റോഡിലെ കാമാതിപുര. ഒരിക്കലെങ്കിലും മിനിമം ആ റോഡിലൂടെങ്കിലും കടന്നു പോകണമെന്ന് വലിയ ആഗ്രഹമായിരുന്നു. അവിടത്തെ പതിവുകാരൻ ഒരു ഗോവൻ ചങ്ങാതിയുമായി കാമാതിപുരയിൽ പോകാൻ ഞാനും ധൈര്യപ്പെട്ടു.
സന്ധ്യ മയങ്ങിയ ആ ഏഴുമണി നേരം നിരത്ത് തിളച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. നിറയെ ബൾബുകൾ മിന്നുന്ന, തെരുവിലേക്ക് കാവാലിയും നൂപുരനാദവും ചിതറുന്ന, പുരുഷാരം എന്തിനൊക്കെയോ തിക്കിതിരക്കുന്ന ആ പഴയ വലിയ കെട്ടിടങ്ങൾക്ക് താഴെ ഒറ്റയ്ക്കും കൂട്ടമായും സ്ത്രീകൾ നിരന്നു നില്ക്കുന്ന കാമാതിപുര എന്ന ആസക്തിയുടെ തെരുവ്. ഒരാളെയും തുറിച്ചു നോക്കരുത് എന്ന് നിർദ്ദേശം. ടീ ഷർട്ടും ട്രൗസറുമണിഞ്ഞ ഒരു ചെറിയ പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖത്തേക്ക് അറിയാതെ ദൃഷ്ടികൾ പാളിവീണപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയില്ല.
രണ്ട് കൈകളുടെയും തള്ളവിരലുകൾ ട്രൗസറിൽ കൊരുത്തു നിന്നിരുന്ന അവൾ വളരെ പെട്ടെന്ന് ട്രൗസർ ഒന്ന് അരയിൽ നിന്ന് താഴ്ത്തിയുയർത്തി. നെഞ്ചിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ കടന്നു പോയി . കാലുകൾ തിടുക്കപ്പെട്ടു. ഇരുപത്തിരണ്ടാം വയസ്സിലും കണ്ണിലിരുട്ട് കയറി.
സോണാഗച്ചി പോയിട്ടില്ല… പക്ഷെ Asansol nu അടുത്തുള്ള വേശ്യാലയത്തിൽ പോയിട്ടുണ്ട്, രമിക്കാൻ അല്ല കൂടെയുള്ളവരുടെ കാമം ശമിപ്പിക്കാൻ പോയപ്പോൾ കൂട്ട് പോയത്… ഒരു വല്ലാത്ത അനുഭവമാണ്, 12 വർഷത്തിനിപ്പുറവും ആ ദിവസം മറക്കാൻ പറ്റില്ല.
ഇന്നുവരെ കാണാത്ത കേട്ടിട്ട് ചിരിച്ചു തള്ളുന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തിപ്പെട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിലെ കാമം പോലും ഓടി ഒളിച്ചു. ഇവിടെ പറഞ്ഞപോലെ, കൈമാടി വിളിക്കും വാ വാ എന്നും പറഞ്ഞു… ശരിക്കും മരവിച്ച അവസ്ഥയായിരുന്നു… അന്ന് ഞാൻ ആരെയും തിരഞ്ഞെടുക്കാത്തതിന് കൂട്ടുകാർ പോയ gumti റൂമിലെ ചേച്ചി പറഞ്ഞത് തനിക്ക് എന്താ പൊന്തില്ലേ എന്നായിരുന്നു…
പാവങ്ങൾ ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി ശരീരം വിൽക്കുന്നു… അവർക്കും ഉണ്ടാവും ഓരോ കഥകൾ….
മനസ്സിൽ ഇന്നും ആ ഓർമ്മകൾ മായാതെ കിടക്കുന്നു…വീണ്ടും podi തട്ടിയെടുപ്പിച്ച saho 🫡….