അബ്രാം അവളുടെ കൈ തട്ടി മാറ്റി, ബെഡിന്റ ഒരു വശത്ത് മലർന്നു കിടന്ന് കണ്ണുകൾ അടച്ചു…..മാധുരി അയാളെതന്നെ സംശയത്തോടെ നോക്കിയിരുന്നു
“നിങ്ങളുടെ പേരെന്താ?…”
“ഖാലിദ്…..അബ്രാം ഖാലിദ്”
“മൗലികാമ്മയോട് പറഞ്ഞുകൊടുക്കരുത്…..”
“എന്ത്?….”അബ്രാം അവളെ മുഖം ചരിച്ചു നോക്കി…..മാധുരി അപമാനത്തിൽ തല കുനിച്ചു,… അല്പനേരം കഴിഞ്ഞതും അവൾ എഴുന്നേറ്റു അഴിച്ചിട്ടിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു….അബ്രാമിന്റെ അരികിൽ കിടക്കുമ്പോൾ മാധുരി ചിന്തകളിലായിരുന്നു….ആദ്യമായാണ് ഒരാൾ തന്നെ രാത്രിക്ക് മുഴുവനായി വാങ്ങുന്നത്…..അന്ന് രാത്രിയിൽ മാധുരി ഇടയ്ക്കിടെ ഉണർന്നു, അരികിൽ ഉറങ്ങുന്ന മനുഷ്യനെ നോക്കി….സോണാഗച്ചിക്കും അതിലെ വേശ്യകൾക്കും ഉറക്കമില്ലായിരുന്നു,
.
.
രാവിലെ മാധുരി എഴുന്നേൽക്കുന്നതിന് മുമ്പേ അബ്രാം എഴുന്നേറ്റു വസ്ത്രം മാറി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി…. ഘർവാലി മൗലിക അവനെ കാത്ത് പുറത്തു നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു
“എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു സാബ്…..”മൗലിക എളിമയോടെ അവനുമുന്നിൽ തൊഴുതു നിന്നു….
“നന്നായിരുന്നു…. ഇവൾക്ക് എന്ത് പ്രായമുണ്ട്…..”
“ഇരുപത്തി നാല്….. മൂന്നു വർഷമായി ഇവിടെയുണ്ട്….”
“മ്മ്മ്മ്…..”അബ്രാം ഗൗരവത്തോടെ മൂളി..പേഴ്സിൽ നിന്നും ആയിരത്തിന്റെ നാല് നോട്ടുകളെടുത്ത് മൗലികയുടെ കൈയിൽ വച്ചു കൊടുത്തു….അവരുടെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞു….ഘർവാലികളുടെ കൈയിൽ അഞ്ഞൂറിന്റെ ഒരു നോട്ട് ലഭിക്കുന്നതു തന്നെ അപൂർവ്വമായിരുന്നു….
നക്കിയും തൊട്ടും പെറുക്കിയും ചില്ലറകളുമായി വേശ്യകളെ അനുഭവിക്കാൻ വരുന്നവരുടെ കൈയിൽ എവിടന്ന് അഞ്ഞൂറിന്റെയും ആയിരത്തിന്റെയും നോട്ട്….അന്ന് ഒരു മണിക്കൂറിന് വേശ്യകളുടെ മൂല്യം നൂറും നൂറ്റിയമ്പതും ഒക്കെ ആയിരുന്നു

ഇതുവരെ വായിക്കാത്ത ശൈലിയിലുള്ള എഴുത്ത്
മനോഹരമായ കഥ
തുടർന്ന് എഴുതു
കളി കുറച്ചു കൂടി വിശദ്വികരിച്ച് എഴുതുമോ?
താങ്കളുടെ അടുത്ത കഥക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നു
നല്ല കഥ. ❤️
😍😍😍😍
മുംബൈ നഗരത്തിരക്കുകൾക്ക് നടുവിലെ മുഹമ്മദലി ജിന്നാ റോഡിലെ കാമാതിപുര. ഒരിക്കലെങ്കിലും മിനിമം ആ റോഡിലൂടെങ്കിലും കടന്നു പോകണമെന്ന് വലിയ ആഗ്രഹമായിരുന്നു. അവിടത്തെ പതിവുകാരൻ ഒരു ഗോവൻ ചങ്ങാതിയുമായി കാമാതിപുരയിൽ പോകാൻ ഞാനും ധൈര്യപ്പെട്ടു.
സന്ധ്യ മയങ്ങിയ ആ ഏഴുമണി നേരം നിരത്ത് തിളച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. നിറയെ ബൾബുകൾ മിന്നുന്ന, തെരുവിലേക്ക് കാവാലിയും നൂപുരനാദവും ചിതറുന്ന, പുരുഷാരം എന്തിനൊക്കെയോ തിക്കിതിരക്കുന്ന ആ പഴയ വലിയ കെട്ടിടങ്ങൾക്ക് താഴെ ഒറ്റയ്ക്കും കൂട്ടമായും സ്ത്രീകൾ നിരന്നു നില്ക്കുന്ന കാമാതിപുര എന്ന ആസക്തിയുടെ തെരുവ്. ഒരാളെയും തുറിച്ചു നോക്കരുത് എന്ന് നിർദ്ദേശം. ടീ ഷർട്ടും ട്രൗസറുമണിഞ്ഞ ഒരു ചെറിയ പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖത്തേക്ക് അറിയാതെ ദൃഷ്ടികൾ പാളിവീണപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയില്ല.
രണ്ട് കൈകളുടെയും തള്ളവിരലുകൾ ട്രൗസറിൽ കൊരുത്തു നിന്നിരുന്ന അവൾ വളരെ പെട്ടെന്ന് ട്രൗസർ ഒന്ന് അരയിൽ നിന്ന് താഴ്ത്തിയുയർത്തി. നെഞ്ചിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ കടന്നു പോയി . കാലുകൾ തിടുക്കപ്പെട്ടു. ഇരുപത്തിരണ്ടാം വയസ്സിലും കണ്ണിലിരുട്ട് കയറി.
സോണാഗച്ചി പോയിട്ടില്ല… പക്ഷെ Asansol nu അടുത്തുള്ള വേശ്യാലയത്തിൽ പോയിട്ടുണ്ട്, രമിക്കാൻ അല്ല കൂടെയുള്ളവരുടെ കാമം ശമിപ്പിക്കാൻ പോയപ്പോൾ കൂട്ട് പോയത്… ഒരു വല്ലാത്ത അനുഭവമാണ്, 12 വർഷത്തിനിപ്പുറവും ആ ദിവസം മറക്കാൻ പറ്റില്ല.
ഇന്നുവരെ കാണാത്ത കേട്ടിട്ട് ചിരിച്ചു തള്ളുന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തിപ്പെട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിലെ കാമം പോലും ഓടി ഒളിച്ചു. ഇവിടെ പറഞ്ഞപോലെ, കൈമാടി വിളിക്കും വാ വാ എന്നും പറഞ്ഞു… ശരിക്കും മരവിച്ച അവസ്ഥയായിരുന്നു… അന്ന് ഞാൻ ആരെയും തിരഞ്ഞെടുക്കാത്തതിന് കൂട്ടുകാർ പോയ gumti റൂമിലെ ചേച്ചി പറഞ്ഞത് തനിക്ക് എന്താ പൊന്തില്ലേ എന്നായിരുന്നു…
പാവങ്ങൾ ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി ശരീരം വിൽക്കുന്നു… അവർക്കും ഉണ്ടാവും ഓരോ കഥകൾ….
മനസ്സിൽ ഇന്നും ആ ഓർമ്മകൾ മായാതെ കിടക്കുന്നു…വീണ്ടും podi തട്ടിയെടുപ്പിച്ച saho 🫡….