.
.
മാധുരി എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ ഖാലിദ് മടങ്ങിയിരുന്നു….വളർന്ന മാംസപിണ്ടത്തെ ശരീരത്തിലേക്ക് കുത്തി കയറ്റുന്നവരെ മാധുരി ഓർത്തിരിക്കാറില്ല…. ഇരുട്ടി വെളുക്കുമ്പോഴേക്കും മറന്നു കളയും,…കടിച്ചതിന്റെയും നഖം ആഴ്ന്നു മുറിഞ്ഞതിന്റെയും പാടുകൾ ബാക്കിയാകുമെങ്കിലും അത് സമ്മാനിച്ച വ്യക്തികളെ അവൾ മനഃപൂർവം മറവിയുടെ ആഴങ്ങളിൽ പൂഴ്ത്തി വക്കും….
എന്നിട്ടും അബ്രാം മൗലികക്ക് കൊടുത്തതിന്റെ നാലിലൊന്ന് ഭാഗം കൈയിൽ കിട്ടിയതും മറവിയുടെ ആഴങ്ങളിൽ പൂഴ്ത്തി വച്ച അബ്രാം ഖാലിദ് കുഴി തോണ്ടി പുറത്തേക്ക് പൊന്തി വന്നു….മുലച്ചാൽ കണ്ടാൽ സ്കലനം സംഭവിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്കിടയിൽ തന്റെ അഭിനയത്തെ കുറ്റം പറഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റ് പോയ ഒരുവൻ…അയാളുടെ നഗ്നമായ ശരീരം ഓർമ്മയിൽ തെളിഞ്ഞതും മാധുരി ചുണ്ടുകടിച്ചു പുഞ്ചിരിച്ചു….ഖാലിദിന്റെ ശരീരത്തിലെ മുറിപ്പാടുകൾ ഓർത്തതും അതെങ്ങോ മാഞ്ഞു….
.
.
.
.
പതിവുപോലെ പകൽ ഉറങ്ങിയ സോണാഗച്ചി വൈകുന്നേരം ഉണർന്നു….. വഴിയോരങ്ങളിലെ കടകളിൽ വെളിച്ചം തെളിഞ്ഞു…. ഹോട്ടലുകൾ സജീവമായി
തിങ്ങി ഞെരുങ്ങിയ കെട്ടിടങ്ങളുടെ ഉയരങ്ങളിൽ വേശ്യകൾ നഗ്നരായി….ഘർവാലി മൗലികയുടെ വേശ്യാലയത്തിലെ മാധുരി മുറിയിൽ ഒരുങ്ങി തുടങ്ങി….പൊക്കിൾ ചുഴിയും ഒതുങ്ങിയ അടിവയറും കാണിച്ചുകൊണ്ട് അടിപ്പാവാട അരയിൽ നിന്നും ഇറക്കി ഉടുത്തു….മാറിടങ്ങളുടെ പകുതിയും പുറത്തുകിടക്കുന്ന രീതിയിൽ ബ്ലൗസ് ധരിച്ചു… മുടി വിടർത്തിയിട്ടു…. നെറ്റിയിൽ പൊട്ടുകുത്തി….ചുണ്ടുകളിൽ ചായം പുരട്ടി….

ഇതുവരെ വായിക്കാത്ത ശൈലിയിലുള്ള എഴുത്ത്
മനോഹരമായ കഥ
തുടർന്ന് എഴുതു
കളി കുറച്ചു കൂടി വിശദ്വികരിച്ച് എഴുതുമോ?
താങ്കളുടെ അടുത്ത കഥക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നു
നല്ല കഥ. ❤️
😍😍😍😍
മുംബൈ നഗരത്തിരക്കുകൾക്ക് നടുവിലെ മുഹമ്മദലി ജിന്നാ റോഡിലെ കാമാതിപുര. ഒരിക്കലെങ്കിലും മിനിമം ആ റോഡിലൂടെങ്കിലും കടന്നു പോകണമെന്ന് വലിയ ആഗ്രഹമായിരുന്നു. അവിടത്തെ പതിവുകാരൻ ഒരു ഗോവൻ ചങ്ങാതിയുമായി കാമാതിപുരയിൽ പോകാൻ ഞാനും ധൈര്യപ്പെട്ടു.
സന്ധ്യ മയങ്ങിയ ആ ഏഴുമണി നേരം നിരത്ത് തിളച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. നിറയെ ബൾബുകൾ മിന്നുന്ന, തെരുവിലേക്ക് കാവാലിയും നൂപുരനാദവും ചിതറുന്ന, പുരുഷാരം എന്തിനൊക്കെയോ തിക്കിതിരക്കുന്ന ആ പഴയ വലിയ കെട്ടിടങ്ങൾക്ക് താഴെ ഒറ്റയ്ക്കും കൂട്ടമായും സ്ത്രീകൾ നിരന്നു നില്ക്കുന്ന കാമാതിപുര എന്ന ആസക്തിയുടെ തെരുവ്. ഒരാളെയും തുറിച്ചു നോക്കരുത് എന്ന് നിർദ്ദേശം. ടീ ഷർട്ടും ട്രൗസറുമണിഞ്ഞ ഒരു ചെറിയ പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖത്തേക്ക് അറിയാതെ ദൃഷ്ടികൾ പാളിവീണപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയില്ല.
രണ്ട് കൈകളുടെയും തള്ളവിരലുകൾ ട്രൗസറിൽ കൊരുത്തു നിന്നിരുന്ന അവൾ വളരെ പെട്ടെന്ന് ട്രൗസർ ഒന്ന് അരയിൽ നിന്ന് താഴ്ത്തിയുയർത്തി. നെഞ്ചിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ കടന്നു പോയി . കാലുകൾ തിടുക്കപ്പെട്ടു. ഇരുപത്തിരണ്ടാം വയസ്സിലും കണ്ണിലിരുട്ട് കയറി.
സോണാഗച്ചി പോയിട്ടില്ല… പക്ഷെ Asansol nu അടുത്തുള്ള വേശ്യാലയത്തിൽ പോയിട്ടുണ്ട്, രമിക്കാൻ അല്ല കൂടെയുള്ളവരുടെ കാമം ശമിപ്പിക്കാൻ പോയപ്പോൾ കൂട്ട് പോയത്… ഒരു വല്ലാത്ത അനുഭവമാണ്, 12 വർഷത്തിനിപ്പുറവും ആ ദിവസം മറക്കാൻ പറ്റില്ല.
ഇന്നുവരെ കാണാത്ത കേട്ടിട്ട് ചിരിച്ചു തള്ളുന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തിപ്പെട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിലെ കാമം പോലും ഓടി ഒളിച്ചു. ഇവിടെ പറഞ്ഞപോലെ, കൈമാടി വിളിക്കും വാ വാ എന്നും പറഞ്ഞു… ശരിക്കും മരവിച്ച അവസ്ഥയായിരുന്നു… അന്ന് ഞാൻ ആരെയും തിരഞ്ഞെടുക്കാത്തതിന് കൂട്ടുകാർ പോയ gumti റൂമിലെ ചേച്ചി പറഞ്ഞത് തനിക്ക് എന്താ പൊന്തില്ലേ എന്നായിരുന്നു…
പാവങ്ങൾ ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി ശരീരം വിൽക്കുന്നു… അവർക്കും ഉണ്ടാവും ഓരോ കഥകൾ….
മനസ്സിൽ ഇന്നും ആ ഓർമ്മകൾ മായാതെ കിടക്കുന്നു…വീണ്ടും podi തട്ടിയെടുപ്പിച്ച saho 🫡….