സ്റ്റെഫിയും മമ്മിയും 3 [കർണ്ണൻ] 305

 

 

“നമുക്കൊന്ന് നടക്കാം”..!!!!

 

 

തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെയാണ് മമ്മി അത് പറഞ്ഞത്……

 

 

“അപ്പൊ സ്റ്റെഫി”..!!!!

 

 

“അവള് അകത്തല്ലേ.. നമ്മള് ദൂരെ എങ്ങും പോകുന്നില്ലല്ലോ ദേ വഴി വരെ നടന്നിട്ട് ഇങ്ങു തിരിച്ചു വരാം”..!!!!

 

 

പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മമ്മി നടന്ന് തുടങ്ങി ആൽബി പിന്നാലെ വരും എന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ തന്നെ……!

 

 

മമ്മിയുടെ പിന്നാലെ ആൽബിയും ചുവടുകൾ വച്ചു……!

 

 

കൂരിരുട്ടിൽ മരങ്ങളുടെ ഇടയിലൂടെ പാളി വീഴുന്ന നിലാവിന്റെ നേർത്ത വെളിച്ചം മാത്രമെ ഉള്ളു……!

 

 

വ്യക്തമായി ഒന്നും കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല എങ്കിലും മമ്മിയുടെ കുണ്ടിയുടെ ഓളംവെട്ടൽ ആ ഇരുട്ടിലും അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു……!

 

 

“ആ എന്നാ പറഞ്ഞു വന്നത് നിങ്ങള്”…!!!!

 

 

മമ്മി നടത്തം നിർത്തി തിരിഞ്ഞു നിന്ന് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു……!

 

 

ഇരുട്ടിൽ പരസ്പരം മുഖം അത്ര വ്യക്തമല്ലാത്തതിനാൽ പറയാനുള്ള ചളിപ്പ് പൂർണമായും ആൽബിയിൽ നിന്നും വിടട്ടൊഴിഞ്ഞിരുന്നു……!

 

 

“ഞാൻ അവളെ മടിയിൽ ഇരുത്തുന്നതും വാരി കൊടുക്കുന്നതുവോക്കെ മമ്മിയ്ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല എന്നൊരു തോന്നൽ.. അതിന്റെ ദേഷ്യം കൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ പാത്രം കഴുകാന്നു പറഞ്ഞപ്പോ അങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞത്”..!!!!

 

 

“മടിയിൽ കയറി ഇരിക്കുന്നത് അവള് മാത്രം അല്ലല്ലോ.. നീയും ഇരിയ്ക്കാറില്ലേ അവള് നിനക്കും വാരി തരാറുണ്ടല്ലോ അതൊക്കെ നല്ല കാര്യമല്ലേ അതിന് എനിയ്ക്ക് എന്തിനാ ദേഷ്യം”..!!!!