സ്റ്റെഫിയും മമ്മിയും 3 [കർണ്ണൻ] 305

 

 

 

“അപ്പൊ എന്റെ മോളോ..

അവളെന്റെ ചോരയല്ലേ

എനിയ്ക്കവളെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയുമോ”..!!!

 

 

ശര വേഗത്തിൽ ആണ് മൂന്ന് ചോദ്യങ്ങൾ അൽബിക്ക് നേരെ വന്നത്..

മൗനമായി ഇരിയ്ക്കാൻ മാത്രേ ആൽബിക്ക് കഴിഞ്ഞോള്ളൂ…..!

 

“അന്ന് മുതൽ ഞങ്ങൾ തനിച്ച.. ആരുടെ മുന്നിലും കൈ നീട്ടാൻ നിൽക്കാതെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഞാൻ അവളെ വളർത്തി.. അമ്മയും മോളും അല്ല നല്ല രണ്ട് കൂട്ട്കാർ ആയിരുന്നു ഞങ്ങൾ. അവളുടെ ഒരിഷ്ടതിനും ആഗ്രഹത്തിനും ഞാൻ എതിര് നിന്നില്ല… എനിയ്ക്കതു ഒരു തരം വാശി ആയിരുന്നു”..!!!!

 

 

“മമ്മി അല്ല മോളി കുട്ടി ആയിരുന്നു ഞാനവൾക്ക്.. മോൻ വന്നതിനു ശേഷമാണ് അവൾക്ക് ഞാൻ മമ്മി ആയത് അങ്ങനെ അവൾ വിളിച്ചു തുടങ്ങിയത്.. എന്നും അടിയുണ്ടാക്കും വാശിക്ക് ഒരിഞ്ച് ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും വിട്ട് കൊടുക്കില്ല. പക്ഷെ അതൊക്കെ കുറച്ച് സമയത്തേയ്ക്ക് മാത്രമേ ഉണ്ടാകു. ഉണ്ണണമെങ്കിലും ഉറങ്ങാണമെങ്കിലും എനിയ്ക്കവളും അവൾക്ക് ഞാനും കൂട്ട് വേണം”..!!!!

 

 

 

ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ മമ്മി പറഞ്ഞു നിർത്തി…..!

 

 

“അപ്പോ സ്റ്റെഫിയുടെ പപ്പാ”..!!!!

 

 

“ഉണ്ടാവും എവിടെയെങ്കിലും. ചിലപ്പോ മരിച്ചും കാണും.. അന്ന് എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു ഇറങ്ങിയതിൽ പിന്നെ ഞാൻ ആരെയും തിരക്കാൻ പോയിട്ടില്ല”…!!!

 

 

“സ്റ്റെഫി ചോദിച്ചിട്ടില്ല”..!!!!

 

 

“മ്മ്… അവൾ ജനിച്ചു കുറച്ച് നാൾ കഴിഞ്ഞ് മരിച്ചുപോയി എന്ന് പറഞ്ഞു.. ഞങ്ങളെ വേണ്ടാത്തവരെ ഞങ്ങൾക്കും വേണ്ട”..!!!!