“ഇന്നലെ നമ്മൾ കപ്ലീറ്റ് ചെയ്യാത്ത വിരുന്ന് നമുക്ക് ഇപ്പോൾ തീർക്കാം .. ,” അവൻ അവളുടെ കാതിൽ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു.
സ്മിതയുടെ ശരീരം ആ ഭയത്തിലും കാമത്തിലും വിറച്ചുപോയി.
രാജേഷ് തന്റെ മുന്നിൽ വിറച്ചു നിൽക്കുന്ന സ്മിതയുടെ ആ വിരിഞ്ഞ ചന്തികൾക്കിടയിലെ ഇരുണ്ട ഗുദദ്വാരത്തിലേക്ക് നോക്കി ഒരു വന്യമൃഗത്തെപ്പോലെ മുരണ്ടു.
“രാജേഷേ… പതുക്കെ… ആരെങ്കിലും കേൾക്കും,” സ്മിത കിതപ്പോടെ അപേക്ഷിച്ചു.
പക്ഷേ രാജേഷിന്റെ ഉള്ളിലെ പകയും കാമവും അണപൊട്ടി ഒഴുകുകയായിരുന്നു. അവൻ തന്റെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നും ഒരു വലിയ തുപ്പൽ കാർക്കിച്ചു അവളുടെ ആ അപ്പിക്കുഴിയിലേക്ക് തന്നെ തുപ്പി. പശപശപ്പുള്ള ആ വഴുക്കൽ അവളുടെ കൂതിയുടെ ചുളിവുകൾക്കിടയിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി.
“അടങ്ങി നിൽക്കെടി… നിന്റെ ഈ കൂതി ഒന്ന് വലുതാക്കി എടുക്കട്ടെ ഞാൻ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ നിനക്ക് ഇതൊരു ശീലമാകുമല്ലോ!” രാജേഷ് പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു. അവൻ തന്റെ തടിച്ച കരിങ്കുണ്ണയുടെ തലപ്പ് ആ മലദ്വാരത്തിന്റെ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലേക്ക് അമർത്തി വെച്ചു.
“അയ്യോ… രാജേഷേ… വേണ്ട… അവിടെ വേദനിക്കും!” സ്മിതയുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി, അവൾ വേദനയോടെ പുളഞ്ഞു.
“വേദനിച്ചാലേ അതിന്റെ സുഖം കിട്ടൂടീ,” എന്ന് ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ഒരൊറ്റ ആഞ്ഞുതള്ളൽ വെച്ചുകൊടുത്തു. ‘പ്ലക്’ എന്ന വന്യമായ ശബ്ദത്തോടെ അവന്റെ ആയുധം അവളുടെ ഇടുങ്ങിയ ഗുദക്കുഴലിലേക്ക് മുക്കാൽ ഭാഗത്തോളം ഇരച്ചുകയറി. സ്മിതയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി, അവൾ തലയിണയിൽ മുഖമമർത്തി നിലവിളിച്ചു.
രാജേഷ്, സ്മിത തുല്യർ ആണ്, ഒരാൾ അമ്മയെ, ഒരാൾ അച്ഛനെ, ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തരുത്, എല്ലാരും ഒന്നാകട്ടെ
ഇല്ലാ …. ഒരിക്കലുമില്ല….ഊബിച്ച അവൾക്ക് ഒരു പണി നൽകണം…നല്ലൊരു പണീ…
ആ സ്മിത വെടിയേ രാജേഷിന്റെ തലയിൽ ആക്കല്ലെ…. അവളേയും അവളുടെ അമ്മ ജയയേയും മാറി മാറി പണ്ണി പരുവമാക്കി വലിച്ചെറിഞ്ഞേക്കണം. അതിനാണ് വെയ്റ്റിംഗ്.