അയാൾ ഓർത്തു…
അതെ സമയം താര തന്റെ നോട്ടം ശിവന്റെ തോർത്തുമുണ്ടിലേക്ക് അറിയാതെ താഴ്ത്തി. ദൈവമേ… ഇതാണല്ലോ ആ സാധനം! സുമയ്യയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്ന അതേ കരുത്തൻ. അത് തോർത്ത് തുളച്ചു പുറത്തു വരുമെന്ന മട്ടിൽ വിറച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. അവളിൽ ഒരു ഞെട്ടൽ പടർന്നു.
”എന്താ താരേ… നീ ഇതെന്താ നോക്കുന്നേ?”
“ഏയ് ഒന്നുവില്ല”
“എന്തോ ഉണ്ട്”
“ഇല്ലെന്നേ”
പറമ്പിന്റെ ആ വിജനതയിൽ ശിവന്റെ സാമീപ്യം താരയിൽ വല്ലാത്തൊരു വീർപ്പുമുട്ടുണ്ടാക്കി. അവിടെ നിന്നും എങ്ങനെയെങ്കിലും രക്ഷപെടാൻ അവൾ പണിപ്പെട്ടു.
”ഞാൻ… ഞാൻ പോട്ടെ ശിവേട്ടാ…”
അവൾ പതുക്കെ ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ നോക്കി.
”എങ്ങോട്ട്?”
ശിവൻ ഒരടി മുന്നോട്ട് വെച്ച് അവളുടെ വഴി തടഞ്ഞു.
”പണിക്കാർ ഉള്ളതല്ലേ… അവർക്ക് വല്ലതും ഉണ്ടാക്കണ്ടേ ശിവേട്ടാ… നേരം കുറെയായി.”
അവൾ താഴേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
ശിവൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
“അതിന് ഇന്ന് അവരൊന്നും വരില്ലെന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് താരേ…”
താര ഒന്ന് ഞെട്ടി.
“അതെന്താ?”
”അവിടെയുള്ള ആരോ മരിച്ചിട്ടുണ്ട് പോലും… അത് കൊണ്ട് ഈ ഭാഗത്തെ ആൾക്കാർ വരെ അങ്ങോട്ട് പോയേക്കുവാ. അപ്പൊ പിന്നെ നമ്മുടെ ഈ പറമ്പിൽ നമ്മൾ രണ്ടുപേരല്ലാതെ ഒരു പുല്ലുപോലും ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ .”
അയാൾ വാക്കുകളിൽ അർത്ഥം വെച്ച് പറഞ്ഞു.
”ഓഹോ…”
താരയുടെ ഉള്ളിൽ ഭയം വീണ്ടും ഇരച്ചുകയറി. ചടുലമായ ആ പുലർകാല വെയിലിൽ പറമ്പിലെ പക്ഷികളുടെ കരച്ചിൽ പോലും അവൾക്ക് ഭയാനകമായി തോന്നി.

paavam lasar
ലാസറിലാതെ എന്ത് ആഘോഷം… ലാസറിന്റെ കളികൾ കാണാൻ കിടക്കുന്നെ ഉള്ളു ❤️
കണ്ടൻറ് പറഞ്ഞാൽ സ്റ്റോറി എഴുതുമോ
bro epo thannae ethokkae eazhuthunnae kurae naal kazhinjita… veruthae hope tharunila bro… 🙏