തേജാത്മികം 12 [Nishinoya] 79

 

 

 

“…എടാ നീ ഇങ്ങനെ നാഴികക്ക് നാല്പത് വട്ടം ക്ലോക്കിൽ നോക്കിയാൽ സമയം നീങ്ങത്തൊന്നുമില്ല…” എന്റെ വെപ്രാളം കണ്ട് മാമൻ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… ആശൻ ഇവിടെ ആണെങ്കിലും മനസ് കല്ലുവിന്റെ കൂടെയ…” മാമന് ഒത്താശയായി കിച്ചുവും എത്തി.

 

 

 

“… നീ ഇവിടെ ഇരുന്ന് ടെൻഷൻ അടിച്ചിട്ട് ഒരു കാര്യം ഇല്ല. കല്ലുമോൾ അവിടെ പുതിയ പിള്ളേർക്കൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കായിരിക്കും…” മാമന്റെ വക ഉപദേശവും കിട്ടി.

 

 

 

പിന്നെയും സമയം ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി. കല്ലുവിന്റെ സ്കൂൾ വിടും വരെ ഞാൻ കടിച്ചുപിടിച്ചു നിന്നു ശേഷം ഡ്രെസ്സും മാറി നേരെ സ്കൂളിലേക്ക്. സ്കൂളിൽ എത്തിയതും കല്ലു എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു.

 

 

 

“…മോളെ…” ഞാൻ കല്ലുവിനെ എടുത്ത് ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു.

 

 

 

“… ടീച്ചർ വേറെ കുഴപ്പം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ലല്ലോ…” ഞാൻ ആധിയുടെ ടീച്ചറോട് തിരക്കി.

 

 

 

“… ഏയ്യ്. അവൾ ഇവിടെ ഹാപ്പി ആയിരുന്നു. അല്ലെ മോളെ…” കല്ലുവിന്റെ താടിയിൽ തട്ടി ടീച്ചർ ചോദിച്ചതും കല്ലു പുഞ്ചിരിച്ചു.

 

 

 

തിരികെ വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ കല്ലു വാ തോരാതെ അവളുടെ വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞോണ്ട് ഇരുന്നു. പുതിയ കൂട്ടുകാരെ കിട്ടിയതും ടീച്ചർ മിട്ടായി കൊടുത്തതും അങ്ങനെ അങ്ങനെ. ഞാൻ അതെല്ലാം വളരെ ശ്രെദ്ധയോടെ കേട്ടിരുന്നു.

 

 

രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് കല്ലു സ്കൂളുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടു. ഇപ്പൊ സ്കൂൾ ബസിൽ കയറി സ്കൂളിൽ പോയി തിരിച്ചും അതുപോലെ വീട്ടിൽ എത്തും. ദേവു ആ സമയത്ത് ജോലി കഴിഞ്ഞു എത്തില്ല അതിനാൽ ഞാൻ ഷോപ്പിൽ പോകുന്ന ടൈമിംഗ് ഒന്ന് മാറ്റി പിടിച്ചു. രാവിലെ നേരത്തെ പോയി വൈകിട്ട് കല്ലു വീട്ടിൽ എത്തുന്ന സമയത്ത് ഞാൻ എത്തും. എല്ലാം അങ്ങനെ നല്ല രീതിയിൽ പോകുന്ന വേളയിൽ ആണ് വർക്കിന്റെ ആവിശ്യത്തിന് ആയി ഒരു കാർ നോക്കാൻ പോയത്. പക്ഷെ വിചാരിച്ച സമയത്ത് തിരിച്ച് എത്താൻ പറ്റിയില്ല ഞാൻ വീട്ടിൽ എത്തുമ്പോൾ നേരം ചെറുതായി ഇരുട്ടിയിരുന്നു. ദേവു ആ സമയത്ത് എത്തുന്നതിനാൽ കല്ലുവിന്റെ കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് ചെറിയ ആശ്വാസം ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഞാൻ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ മുറ്റത്ത് വെളിച്ചം ഒന്നും കണ്ടില്ല.

The Author

Nishinoya

വരികളിൽ ഞാൻ ഒളിപ്പിച്ച പ്രണയം നിൻ പുഞ്ചിരിയിൽ പൂത്തുലയും 💞

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *