“…ഇതെന്താ ലൈറ്റ് ഒന്നും ഇടാതെ ഇരിക്കുന്നെ…” ഹാളിലെ ലൈറ്റ് ഇട്ടുകൊണ്ട് ദേവു വീടിന് ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നു വന്നു.
“…നീ എന്താ ലേറ്റ് ആയത്…” ഡയിനിങ് ടേബിളിൽ കൈതാങ്ങി തലതാഴ്ത്തി ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“…ഇന്ന് സ്റ്റോക്ക് ക്ലിയർ ചെയ്യാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ മാനേജർ അത് കഴിഞ്ഞു പോയ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു. എല്ലാം ശെരിയാക്കി ഇറങ്ങിയപ്പോ ലേറ്റ് ആയി…”
“… ലേറ്റ് ആവും എന്ന് എന്താ എന്നെ വിളിച്ചു പറയാതിരുന്നേ…”
“… ഓ… അതിന്റെ കാര്യം ഞാൻ മറന്നുപോയി… ” നെറ്റിയിൽ കൈവെച്ച് എരിവ് വലിച്ചോണ്ട് ദേവു പറഞ്ഞു.
“… അപ്പൊ ഞാൻ വിളിച്ചപ്പോ എന്താ എടുക്കാത്തെ…”
“… വിളിച്ചിരുന്നോ… ഫോൺ സൈലന്റ് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു ഞാൻ ശ്രെദ്ധിച്ചില്ല…” ബാഗിലെ ഫോൺ പരതികൊണ്ട് ദേവു പറഞ്ഞു.
“…നിനക്ക് ജോലി തീരാൻ ലേറ്റ് ആവുമെങ്കിൽ എന്നോട് ഒന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞാൽ എന്താ. ഞാൻ എന്തുമാത്രം ടെൻഷൻ അടിച്ചെന്നോ…”
“…ടെൻഷൻ അടിക്കാൻ ഇപ്പൊ എന്താ ഉണ്ടായേ. ഞാൻ ഇങ്ങു വന്നില്ലേ…” ദേവൂവും എന്നോട് കയർത്ത് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“…എനിക്ക് അറിയാം നീ എന്നെ ഒരു ഭർത്താവ് ആയി പരിഗണിക്കുന്നില്ല എന്ന്. അറ്റ്ലീസ്റ്റ് ഒപ്പം താമസിക്കുന്ന ഒരാളായെങ്കിലും കൺസിഡർ ചെയ്തൂടെ. അത് പോട്ടെ കല്ലുവിന്റെ കാര്യത്തിൽ നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും ഉത്തരവാദിത്തം ഉണ്ടോ…” എന്റെ ഉള്ളിലെ മുഴുവൻ വിഷമവും ആ വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
