തേജാത്മികം5 30

 

 

“….ദേവൻ…”

 

 

അടുത്ത് വന്നവൻ എന്റെ മുഖത്തേക്കും കൈയിലേക്കും മാറി മാറിനോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി ഞാൻ ഉമിനീർ ഇറക്കി.

 

…. ഠേ….

 

കൈയിലെ ബ്ലൈഡ് എങ്ങോട്ടോ തെറിച്ചു പോയി. അടികിട്ടിയ ഫോഴ്സിൽ ഒരു വശത്തേക്ക് തല ചരിച്ച് ഞാൻ അങ്ങനെ ഇരുന്നു. കണ്ണിൽ നിന്നും രണ്ടുത്തുള്ളി കണ്ണുനീർ നിലത്തേക്ക് വീണു. എന്നാൽ ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ദേവൻ ദേഷ്യത്തോടെ മുറി വിട്ട് ഇറങ്ങി. ഒരു നിമിഷം വാതിക്കൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ അവൻ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… എനിക്ക് നിന്നോട് സംസാരിക്കണം. റെഡി ആയിട്ട് വാ ഞാൻ പുറത്ത് ഉണ്ടാവും…” ദേവൻ നടത്തം തുടർന്നു. എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെ ഞാൻ അതെ ഇരിപ്പ് ഇരുന്നു.

 

 

 

ഞാൻ കുളിച്ചു പുറത്തേക്ക് ചെന്നതും ദേവൻ ഉമ്മറത്ത് ഇരുന്ന് ചായ കുടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അമ്മ അവനോട് എന്തൊക്കെയോ വിഷമങ്ങൾ പറഞ്ഞു എന്നെ കണ്ടതും സംസാരിച്ചോണ്ട് ഇരുന്ന വിഷയം പാതിയിൽ നിർത്തി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. ദേവൻ അവന്റെ കാറിന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു. ഒന്നും സംസാരിക്കാതെ ഒപ്പം ഞാനും. കാറിൽ കയറിയതും അത് മുന്നോട്ട് സഞ്ചരിച്ചു.

 

 

 

“… നീ എപ്പോ വന്നു…” മൗനം ഭേതിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

 

 

 

“… ഇന്നലെ രാത്രി…”എന്നെ നോക്കാതെ ഒറ്റ വാക്കിൽ ഉത്തരം നൽകി കാർ ഓടിക്കുന്നതിൽ അവൻ ശ്രദ്ധ കൊടുത്തു.

 

 

കാർ ചെന്ന് നിന്നത് നമ്മുടെ സ്ഥിരം ബീച്ചിൽ ആയിരുന്നു. അത് തന്നെ തനുവുമായി വരാറുള്ള ബീച്ചിൽ. കാർ ഓഫ്‌ ചെയ്ത് അവൻ നേരെ ബോണറ്റിൽ ചാരി കടലിനെ നോക്കി നിന്നു. ഞാനും ഇറങ്ങി അവന്റൊപ്പം ബൊണറ്റിൽ പോയി നിന്നും.

The Author

Nishinoya

വരികളിൽ ഞാൻ ഒളിപ്പിച്ച പ്രണയം നിൻ പുഞ്ചിരിയിൽ പൂത്തുലയും 💞

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *