“…ദേവു തന്നെയാ പറഞ്ഞത് വലിയ ആഘോഷം ഒന്നും വേണ്ട എന്ന്…” വിളമ്പുന്നതിന്റെ ഇടക്ക് നിരഞ്ജന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞു.
“…അതെന്താ മോളെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെ. നമ്മുടെ കുടുംബത്തിൽ നല്ലൊരു കാര്യം നടക്കുമ്പോൾ ബന്ധുക്കളെ ഒക്കെ അറിയിക്കേണ്ട. ഇല്ലെങ്കിൽ നാളെ അവർ പറയില്ലേ ഏഴാം മാസം മോളെ കൂട്ടികൊണ്ട് വരാൻ അവരെ വിളിച്ചില്ല എന്ന്…” ചെറിയ ചിരിയോടെ ദേവൂന്റെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
“… ഞാൻ ആരുടെ കൂടെയും എങ്ങോട്ടും വരുന്നില്ല…” കഴിപ്പ് മതിയാക്കി അച്ഛനെ നോക്കി ദേവു പറഞ്ഞു.
“… മോളെ ഇതൊരു ചടങ്ങ് ആണ്. ആദ്യ പ്രസവം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ വേണം എന്നുള്ളത്…” അമ്മ ദേവൂനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു.
“… അനാഥ പെൺപിള്ളേരുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ ആദ്യ പ്രസവം ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിൽ തന്നെ അല്ലെ നടത്താറ്. അല്ലാതെ അനാഥദാലയത്തിൽ അല്ലൊല്ലോ. ഞാൻ എന്തായലും ഇവിടം വിട്ട് എങ്ങോട്ടും വരാൻ ഒരുക്കം അല്ല…” കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ ഇലയുമായി ദേവു അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. കഴിച്ചോണ്ട് ഇരുന്ന ബാക്കി ഉള്ളവർ ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചു പോയി.
“…അവൾ പറഞ്ഞത് ഒന്നും നിങ്ങൾ കാര്യം ആക്കണ്ട. നിങ്ങൾ കഴിക്ക്…” നിരഞ്ജൻ എല്ലാരേയും അശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിചെങ്കിലും. ഒരുവറ്റ് പോലും ഇറക്കാൻ കഴിയാതെ ദേവനും അച്ഛനും അമ്മയും ധർമസങ്കടത്തിൽ ആയി.
“… അവൾക്ക് വരാൻ ഇഷ്ട്ടം ഇല്ലെങ്കിൽ നിർബന്ധിക്കാൻ നിക്കണ്ട…” ഊണിനു ശേഷം ഹാളിൽ ഒത്തുകൂടിയതും നിരഞ്ജൻ പറഞ്ഞു.
