ആകാംഷയുടെ 3 ദിന രാത്രങ്ങൾ 5 [Night King] [Re-written] 96

ഇപ്പോൾ ഞാൻ പോയതിനും വന്നതിനും ഒക്കെ ഇങ്ങനെ കണക്ക് ചോദിക്കാനും സംശയിക്കാനും ആണെങ്കിൽ എന്തിനായിരുന്നു ആ പ്രഹസനം? എന്റെ പുറകെ നടന്ന് ചാരപ്പണി നടത്തുകയാണോ നിങ്ങൾ? നിങ്ങളുടെ ഈ സംശയം എന്നെ തകർക്കുന്നുണ്ട്!”

അവൾ ആഞ്ഞു ശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കി. ഭർത്താവിനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി ആ സാഹചര്യം ഒന്ന് മാറ്റിയെടുക്കാം എന്നായിരുന്നു അവളുടെ പ്രതീക്ഷ. പക്ഷേ അരുൺ കുലുങ്ങിയില്ല.

അരുൺ ഒരടി കൂടി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. ആ മുറിയിലെ പിരിമുറുക്കം താങ്ങാവുന്നതിലും അധികമായിരുന്നു. അജിതയുടെ ശ്വാസഗതി വേഗത്തിലായി.

അരുൺ: “ഞാൻ പറഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ് നീ പോയതെന്ന് നീ പറയുന്നതിൽ കുറച്ചു സത്യമുണ്ട് അജി. പക്ഷേ നീയും വരുണും തമ്മിലുള്ള ആ ബന്ധം സൗഹൃദത്തിനും അപ്പുറമാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ നീ അത് തിരുത്തണമായിരുന്നു.

ആ സിനിമയ്ക്കും വില്ല മായയിലെ ആ രണ്ടാമത്തെ ഡിന്നറിനും ഇടയിൽ സംഭവിച്ച മാറ്റങ്ങൾ നിന്റെ മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്തിനാ അജി നീ എന്നോട് കള്ളം പറഞ്ഞത്?”

അജിത (കരച്ചിലിന്റെ വക്കിൽ): “കള്ളം പറയേണ്ടി വന്നത് നിങ്ങൾ കാരണമാ! ഓരോ കാര്യത്തിനും ഇങ്ങനെ ചോദ്യം ചെയ്താൽ പിന്നെ ആരെങ്കിലും സത്യം പറയുമോ? നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചത് പോലെ ഞാൻ ഫ്രണ്ട്സിനെ കണ്ടു. അതിൽ ഇത്ര വലിയ തെറ്റെന്താ?”

അരുൺ പതുക്കെ ബെഡിലിരുന്നു. അവന്റെ സംസാരത്തിൽ പഴയ ആ ദേഷ്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. പകരം, ഒരുതരം താല്പര്യവും നിഗൂഢതയും നിറഞ്ഞ ഭാവമായിരുന്നു അവന്.

അരുൺ: “അജി… എന്തിനാടാ നീ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്? നമ്മുടെ ഇടയിൽ എന്തിനാ രഹസ്യങ്ങൾ? നീ കൂടുതൽ സുന്ദരിയാകണമെന്നും മറ്റുള്ളവർ നിന്നെ നോക്കണമെന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാണ് ഞാൻ. നിനക്ക് പുറത്തുപോയി എൻജോയ് ചെയ്യാൻ ഞാൻ പെർമിഷൻ തന്നതും അതുകൊണ്ടല്ലേ? അപ്പോൾ നീ എന്നോട് എല്ലാം തുറന്നു പറയുന്നതല്ലേ അതിന്റെ ശരി?”