സുതാര്യമായ തടവറ 1 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 442

നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ രാത്രി ദൂരെയല്ല. നിന്റെ മുടിയിഴകളിൽ പിച്ചകപ്പൂക്കളുടെ മണം പടരുന്ന ആ നിമിഷത്തിനായി നീ കാത്തിരിക്കുകയല്ലേ?”

​സാമിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു മാന്ത്രികതയുണ്ടായിരുന്നു. നതാഷ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ അടച്ചുപോയി. അവൻ പറയുന്ന ഓരോ വാക്കും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ഒരു വിറയൽ പടർത്തി.

​സാം: “നിന്റെ ഭർത്താവിന്റെ തണുത്ത കൈകൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയാത്ത ആ പൊള്ളൽ ഞാൻ നിനക്ക് തരും.

ഗേറ്റ് തുറക്കുമ്പോൾ ഇടത് വശത്തെ പൂന്തോട്ടത്തിലേക്ക് നോക്കൂ. അവിടെ പൂത്തുനിൽക്കുന്നത് പിച്ചകപ്പൂക്കളല്ല നതാഷാ… അത് നിന്റെ ഉള്ളിലെ അടക്കിവെച്ച ആഗ്രഹങ്ങളാണ്. ഗുഡ് നൈറ്റ്, മൈ ലവ്.”

​ഫോൺ കട്ടായി.
നതാഷ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ  തന്റെ വീടിന്റെ ഗേറ്റ് തുറന്നു.
ഇരുട്ടിൽ വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ആ വെളുത്ത പിച്ചകപ്പൂക്കൾ അവളെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.

അവൾ അറിയാതെ ആ പൂക്കളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അതിന്റെ സുഗന്ധം അവളെ ഒരു ലഹരി പോലെ പൊതിഞ്ഞു.

സാമിന്റെ ഓരോ വാക്കും അവളെ വല്ലാതെ വശീകരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് നതാഷ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൾക്ക് അവനെ കാണണം, അവനെ തൊടണം എന്ന ആഗ്രഹം ഉള്ളിൽ മൊട്ടിട്ടു കഴിഞ്ഞു.

​റേഡിയോ ഷോ കഴിഞ്ഞ് സാമിന്റെ ആ വശീകരിക്കുന്ന വാക്കുകളുടെ ലഹരിയിൽ വീട്ടിലെത്തിയ നതാഷ ആകെ പരവശയായിരുന്നു.

സാമിന്റെ ശബ്ദം അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു തീയുണ്ടാക്കിയിരുന്നു.

കാലങ്ങളായി മാത്യുവിൽ നിന്ന് കിട്ടാത്ത ആ പരിഗണനയും കാമവും ഒരു ഭ്രാന്തായി അവളെ പിടികൂടി. ആ ആവേശം സാമിനോടുള്ളതാണോ അതോ തന്റെ ഏകാന്തതയോടുള്ളതാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത വിധം അവൾ ഉലഞ്ഞുപോയി.