സുതാര്യമായ തടവറ 1 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 442

​നാതാഷ: (കിതപ്പോടെ) “സാം… പ്ലീസ്… ഇത് അരുത്.. ഇങ്ങനെ ഞാൻ വീട്ടിലുള്ളപ്പോ വിളിക്കരുത്…..”

​സാം: (അതിമനോഹരമായ, വശീകരിക്കുന്ന താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ) “നാതാഷാ… നിന്റെ ശ്വാസം എനിക്ക് ഇവിടെ കേൾക്കാം. നിന്റെ ആ വെളുത്ത ഉടൽ ആ രാത്രി വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ട്. ആ തണുത്ത സർജൻ നിന്നെ കാണുന്നില്ലെങ്കിലും, എന്റെ കണ്ണുകൾ നിന്റെ ഓരോ വടിവുകളിലും പടരുകയാണ്…”

​നതാഷ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. സാമിന്റെ ശബ്ദം അവളുടെ സിരകളിൽ ലഹരിയായി പടർന്നു.

​സാം: “നതാഷാ… നിന്റെ ആ കൊഴുത്ത മേനി… അത് വെണ്ണയിൽ കടഞ്ഞെടുത്ത ഒരു ശില്പം പോലെയാണ്. നിന്റെ തുടകളിലെ ആ വശ്യമായ വടിവുകളും, നിന്റെ മാറിടങ്ങളുടെ ആ താളവും മാത്യുവിന്റെ തണുത്ത വിരലുകൾക്ക് അർഹതപ്പെട്ടതല്ല.

പഴുത്തു നിൽക്കുന്ന ഒരു കനി പോലെ നീ ഇങ്ങനെ ഉടഞ്ഞുനിൽക്കുമ്പോൾ, അത് നുകരാൻ അറിയാത്തവൻ ഒരു മൃതദേഹത്തിന് തുല്യനാണ്.

സങ്കൽപ്പിക്കൂ നതാഷാ…..

നീ ഇരിക്കുന്ന ലിവിങ് റൂമിൽ ഇപ്പൊ ഞാൻ ഉള്ളതായി…..ഞാൻ നിന്റെ അടുത്ത് വന്നു ഇരിക്കുന്നു… നിന്റെ മുടിയിഴകൾ മറുവശത്തേക്ക് മാറ്റി നിന്റെ ചെവിയിടയിൽ പതിയെ ചുണ്ടോടിക്കുന്നു… എന്റെ ശ്വാസഗതി നിന്റെ മുഖത്ത് അനുഭവിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ലേ നതാഷാ…”

നതാഷ ആ സോഫയിൽ ഇരുന്ന് കുളിരുകോരി…..
“പറയ്‌.. നതാഷാ… എന്റെ നനഞ്ഞ ചുണ്ടുകൾ നിന്റെ കവിളിൽ തലോടുന്നത് നിനക്കറിയുന്നില്ലേ…”

നാതാഷ തന്റെ വിരലുകൾ തന്റെ മുഖത്തൂടി ഓടിച്ചു.. അവന്റെ ഫോണിൽ കൂടെ ഉള്ള സ്പർശനം അവൾ ശെരിക്കും അറിയുന്നപോലെ…
“യെസ്… യെസ്.. സാം…”

4 Comments

Add a Comment
  1. Super duper Story 👍😍🔥 next part Still Waiting ✋

    1. ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ

      കഥ വായിച്ചതിനും അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തിയതിനും നന്ദി. അടുത്ത പാർട്ട്‌ ഉടൻ ഉണ്ടാവും..

    1. ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ

      കഥ വായിച്ചതിനും അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തിയതിനും നന്ദി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *