സുതാര്യമായ തടവറ 1 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 442

​

​നതാഷയുടെ വിറയൽ കൂടി വന്നു. സാമിന്റെ ശബ്ദത്തിലെ വശ്യത അവളെ ഒരു മാന്ത്രിക ലോകത്തെത്തിച്ചു. മാത്യുവിനോടുള്ള പ്രതികാരവും സാമിനോടുള്ള തൃഷ്ണയും ചേർന്ന് അവളിൽ ഒരു വലിയ പ്രളയം സൃഷ്ടിച്ചു. അവൾ സോഫയിൽ കിടന്ന്
സ്വയം ഭോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി. രതിമൂർച്ഛയുടെ ആ അന്തിമ നിമിഷത്തിലേക്ക്, പ്രകാശത്തിന്റെ ആ ഉച്ചിയിലേക്ക് അവൾ എത്താറായ നിമിഷം…

“ആഹ്.. സാം…നീ… നീയെന്താ…ഒന്നും…. പറയാതെ…… അആഹ്.. സാം….”

പെട്ടെന്ന്, മറുപുറത്ത് ഫോൺ നിശബ്ദമായി. സാം കോൾ കട്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്നു!

​നതാഷ ഞെട്ടിപ്പോയി. കൊടുമുടിയിൽ നിന്നും താഴേക്ക് വീണതുപോലെ അവൾ ശൂന്യതയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.

അപൂർണ്ണമായ ആ നിമിഷം അവളെ കൂടുതൽ പരവശയാക്കി. അവൾ ആ സോഫയിൽ നിന്നും നിരങ്ങി മുട്ടുകാലിൽ തറയിൽ ഇരുന്നുപോയി. കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവളുടെ ഫോണിൽ ഒരു സന്ദേശം മിന്നി. സാമിന്റേതായിരുന്നു അത്:

​”അയാളുടെ ആ തണുത്ത മരവിപ്പിൽ നീ നീറുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട് നതാഷാ. നിന്റെ ശരീരം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ ചൂട് നൽകാൻ ആ സർജന്റെ വിരലുകൾക്കോ ലിംഗത്തിനോ കഴിയില്ല. പക്ഷേ ഞാൻ… ഞാൻ നിനക്കായി പൂത്തുനിൽക്കുകയാണ്. ഇത്രയേറെ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും നിനക്ക് കിട്ടാത്ത ആ സ്വർഗ്ഗം എന്റെ കൈകളിലുണ്ട്. നാളെ നിന്റെ ക്യാബിനിൽ വെച്ച് ഞാൻ അത് നിനക്ക് നൽകും.”

​നതാഷ ആ സന്ദേശം വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചു.
നാളെ… നാളെ തന്റെ ക്യാബിനിൽ സാം നേരിട്ട് വരുമെന്ന ചിന്ത അവളെ ഭയത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു.
അവൾ സാമിന്റെ വശ്യവലയിൽ പൂർണ്ണമായും കുടുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.