ആ മുറിയിലെ മരവിച്ച നിശബ്ദതയിൽ നതാഷയ്ക്ക് ശ്വാസം മുട്ടി. അവൾ സാവധാനം ആ ബെഡ്റൂമിന് പുറത്തെ ലിവിങ് റൂമിലെ ജനലരികിലേക്ക് നടന്നു.
പെട്ടെന്ന്, ദൂരെ നിന്നും ആ ഗർജ്ജനം കേട്ടു. സാമിന്റെ ഹിമാലയൻ ബൈക്കിന്റെ ഇരമ്പൽ! അത് അടുത്തടുത്തു വരികയാണ്. നതാഷയുടെ ഹൃദയം നിലച്ചുപോയി. ആ ശബ്ദം അവളുടെ വീടിന്റെ മതിലിന് അപ്പുറം നിന്നു.
നതാഷ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ആ വലിയ ഗ്ലാസ് ജാലകത്തിന്റെ ലോക്ക് തുറന്നു.
തണുത്ത കാറ്റ് ഉള്ളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി. താഴെ, ഇരുട്ടിൽ തന്റെ ബൈക്കിന് മുകളിൽ ഇരിക്കുന്ന ആ കരുത്തുറ്റ രൂപം അവൾ കണ്ടു.
ഹെൽമെറ്റ് മാറ്റിയ സാമിന്റെ കണ്ണുകൾ മുകളിലേക്ക് നോക്കി തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സാം ബൈക്ക് സ്റ്റാൻഡിലിട്ട് സാവധാനം പൈപ്പിലൂടെയും ഗ്ലാസ് വിൻഡോയുടെ വശങ്ങളിലൂടെയും അനായാസമായി മുകളിലേക്ക് കയറി. ഒരു ചിത്രകാരന്റെ ലാഘവത്തോടെ അവൻ നതാഷയുടെ മുറിയിലെ ആ തുറന്ന ജാലകപ്പടിയിൽ വന്നിരുന്നു.
സാം: (മന്ദസ്വരത്തിൽ) “ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ നതാഷാ… നിന്റെ തടവറയുടെ താക്കോൽ എന്റെ കൈയിലാണെന്ന്.”
സാം അകത്തേക്ക് ചാടി. അവന്റെ കറുത്ത ഷർട്ടിലെ മഴത്തുള്ളികൾ നതാഷയുടെ മുഖത്ത് തെറിച്ചു.
മാത്യു തൊട്ടടുത്ത ബെഡ്റൂമിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നുണ്ടെന്ന ബോധം പോലും മറന്ന് നതാഷ ആ ഉരുക്കുപോലെയുള്ള ഉടലിലേക്ക് തന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായി നിന്നു.
സാം അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ ചുറ്റി അവളെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുത്തു. അവന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ നതാഷയുടെ മേനിയിൽ അമർന്നപ്പോൾ അവൾ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
Super duper Story 👍😍🔥 next part Still Waiting ✋
കഥ വായിച്ചതിനും അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തിയതിനും നന്ദി. അടുത്ത പാർട്ട് ഉടൻ ഉണ്ടാവും..
Super
കഥ വായിച്ചതിനും അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തിയതിനും നന്ദി.