സുതാര്യമായ തടവറ 1 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 442

“ആഹ്ഹ… സമ്…. സാ… അആഹ്…”

അവളുടെ സീൽക്കാരങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് ഒരു വിറയലായി മാറി..

അവളുടെ കാലുകൾ സാമിനെ വലിഞ്ഞുമുറുക്കി…

ആ വിറയൽ സാമിന്റെ ദേഹത്തേക്കും പടർന്നു… സാം അല്പസമയം കുണ്ണ അവളുടെ പൂറിൽ അനക്കാത്തെ നിർത്തിവച്ചു.

അവളുടെ കവിളിൽ അവൻ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടി… സാം അവളെ അടർത്തി മാറ്റി.. അവൻ ആ സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു…

“വാ… ഇനി ബെഡ്‌റൂംമിൽ പോവാം…”

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് നതാഷ സ്തംഭിച്ചുനിന്നു…

അത് അവൻ പറയുന്നത് തന്റെ ഭർത്താവ് മാത്യു ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ബെഡിനെ കുറിച്ചാണ്…

“നോ.. നോ സാം…. മാത്യു എഴുന്നേറ്റാൽ ഞൻ ജീവനോടെ കാണില്ല.. പ്ലീസ്…. സാം ഇപ്പോ പോ…”

പക്ഷെ സാം അവളെ കോരി കൈയിൽ എടുത്തു…. അത്രയും ഭാരം ഉള്ള തന്നെ സാം തന്റെ കൈയിൽ പൊന്തിച്ചു കൊണ്ടുപോയത് അവൾക്ക് അത്ഭുതം ആയിമാറി…

ആ കിടപ്പുമുരിയിലെ ക്ലോക്കിലെ സമയം ഒന്നര കഴിഞ്ഞിരുന്നു…

​മുറിക്കുള്ളിലെ എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ തണുപ്പിനെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് സാമിന്റെ ശരീരത്തിന്റെയ്യും മഴയുടെയും മണം നതാഷയുടെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി.

തൊട്ടടുതായ് തന്നെ കട്ടിലിൽ മാത്യു തന്റെ തണുത്ത ലോകത്ത് നിശബ്ദനായി ഉറങ്ങുകയാണ്.

സാം ആ കിടക്കയിൽ ആദ്യം കിടന്നു അവളെ തന്റെ അരയിൽ ഇരുവശവും മുട്ടിൽ ഇരുത്തി

തന്റെ ഭർത്താവിന്നിപ്പുറം, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പാപവും പ്രണയവും ഒരുപോലെ തന്റെ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ ചുറ്റി നിൽക്കുന്നത് നതാഷ

അവിശ്വസനീയതയോടെ നോക്കി നിന്നു.

​സാം: (അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു) “നീ പേടിക്കുന്നുണ്ടോ നതാഷാ? നിന്റെ ഈ ഹൃദയമിടിപ്പ്… ഇത് മാത്യുവിനോടുള്ള പേടിയല്ല, എന്നോടുള്ള ദാഹമാണെന്ന് എനിക്കറിയാം.”