സുതാര്യമായ തടവറ 1 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 442

​സാമിന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ നതാഷയുടെ അരക്കെട്ടിൽ വച്ചു അവളുടെ ഉടലിൽ പടർന്നു.

ആ ഉരുക്കുപോലെയുള്ള വിരലുകൾ അവളുടെ കൊഴുത്ത മേനിയിൽ അമർന്നപ്പോൾ നതാഷയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പാഞ്ഞു.

അവൾ അറിയാതെ സാമിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞുപോയി. ജിമ്മിൽ വാർത്തെടുത്ത അവന്റെ നെഞ്ചിന്റെ ഉറപ്പ് അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുരക്ഷിതത്വവും ഒപ്പം ലഹരിയും നൽകി.

​നതാഷ: (നേർത്ത സ്വരത്തിൽ) “സാം… മാത്യു ഉണരും… പ്ലീസ്…”

​സാം: (ഒരു വന്യമായ ചിരിയോടെ അവളെ ഒന്നുകൂടി തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു) “അയാൾ ഉണരില്ല. മരുന്നുകളുടെയും മെഡിക്കൽ ജേണലുകളുടെയും ലോകത്ത് അയാൾ മരവിച്ചു കഴിഞ്ഞു. പക്ഷേ നീ… നീ ഇപ്പോൾ എന്റെ കാൻവാസ് ആണ് നതാഷാ. എന്റെ ചായങ്ങൾ നിന്റെ ഈ വെളുത്ത ഉടലിൽ പടരാൻ പോവുകയാണ്.”

​സാം സാവധാനം അവളുടെ പൂറിലേക്ക് അവന്റെ കുണ്ണ തള്ളി.. നതാഷ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജനലിലൂടെ വരുന്ന നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ കൊഴുത്ത മേനി തിളങ്ങി.

സാം അവളുടെ തടിച്ച ചന്ദികളിൽ കൈകൾ അമർത്തി അവളെ എടുത്ത് അരക്കെട്ടിൽ നിന്നും പതിയെ തന്റെ കുണ്ണയിൽ ഇരുത്തി ഇളക്കി കൊണ്ടിരുന്നു .

അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ വടിവുകളെ ഒരു ചിത്രകാരന്റെ കൃത്യതയോടെ സ്പർശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

​സാം: “ഈ മേനി… ഇത് കാണാൻ കഴിയാത്തവൻ ഒരു ഡോക്ടറല്ല, ഒരു മൃതദേഹമാണ്. നതാഷാ, നിന്റെ ഈ ഉടലിലെ ഓരോ അടരുകളും എന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഞാൻ വായിക്കാൻ പോവുകയാണ്. ഇന്ന് രാത്രി നീ ഒരു സൈക്കോളജിസ്റ്റ് അല്ല… നീ എന്റെ മാത്രം പെണ്ണാണ്.”