സുതാര്യമായ തടവറ 5 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 326

അവളുടെ ഉള്ളിൽ പകയുടെ ഒരു വലിയ പ്ലാൻ രൂപപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞു.

​ലില്ലി: “നിന്റെ ഈ കണ്ണുപൊത്തിക്കളിക്ക് ഞാൻ ഒരു അന്ത്യം കുറിക്കും ഡോക്ടറെ.

സാം നിന്റേതല്ല, അവനെ ഈ ലില്ലിക്ക് വേണം. നീ അനുഭവിക്കുന്ന ഈ സുഖം നിന്റെ അവസാനത്തെ രാത്രിയായിരിക്കും.”

​ലില്ലി തന്റെ സ്കൂട്ടി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. അവളുടെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോൾ നതാഷയുടെ ആ മുഖംമൂടി എങ്ങനെ പൊളിക്കണം എന്നാലോചിച്ചുള്ള ചിന്തകളായിരുന്നു.

​നതാഷയുടെ ശ്വാസം ഇപ്പോഴും വേഗത്തിലായിരുന്നു. താൻ അനുഭവിച്ച ആ സുഖകരമായ നിമിഷങ്ങളുടെ ലഹരിയിൽ നിന്നും അവൾ മുക്തയായിരുന്നില്ല.

സാം പതുക്കെ കൈ നീട്ടി അവളുടെ തലമുടിയിൽ തലോടി.

​സാം: “നാതാഷാ… പതുക്കെ ശ്വാസമെടുക്കൂ… എല്ലാം കഴിഞ്ഞു.”

സാം അവളുടെ കൈകൾ തലോടി… ആ കയർ മുറുകിയ ഭാഗത്ത് അവളുടെ വെളുത്ത ചർമ്മം അല്പം ചുവന്നു തടിച്ചിരുന്നു.

സാം ആ ഭാഗത്ത് തന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി പതുക്കെ ചുംബിച്ചു.

കൈകൾ സ്വതന്ത്രമായതോടെ നതാഷ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു സാമിനെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

​അടുത്തതായി സാം അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ വെള്ളത്തുണി പതുക്കെ അഴിച്ചു മാറ്റി.

പെട്ടെന്ന് വെളിച്ചം കണ്ടപ്പോൾ നതാഷ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു.

ആ വലിയ ആശ്വാസത്തിൽ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും സന്തോഷത്തിന്റെ കണ്ണുനീർ ഒഴുകി.

പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ മുന്നിൽ പ്രണയത്തോടെയും ആകാംഷയോടെയും നോക്കി നിൽക്കുന്ന സാമിനെ അവൾ കണ്ടു.

​നതാഷ: (തളർന്ന സ്വരത്തിൽ) “സാം… നീ ശരിക്കും എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു. ഞാൻ മരിച്ചു പോകുമെന്ന് വരെ തോന്നിപ്പോയി.”