സുതാര്യമായ തടവറ 5 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 326

​മാത്യു സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു.

അയാളുടെ ശരീരത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു ചൂട് പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സാധാരണ അനുഭവപ്പെടാറുള്ള തളർച്ചയോ പേടിയോ ഇപ്പോഴില്ല.

പകരം ഒരുതരം വന്യമായ ഉന്മേഷം.

അയാൾ പതുക്കെ മുകളിലെ ബെഡ്‌റൂമിലേക്ക് കയറിപ്പോയി.

​മുറിക്കുള്ളിലെ വലിയ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് അയാൾ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ചു.

നഗ്നനായി ആ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ മരുന്നിന്റെ വീര്യം അയാളുടെ പൗരുഷത്തെ ഉണർത്തുന്നത് അയാൾ നേരിട്ടു കണ്ടു.

“ഇതാണ്… ഇതാണ് എനിക്ക് വേണ്ടത്. നതാഷാ..

നീ ഇതുവരെ കാണാത്ത ആ കരുത്ത് ഇന്ന് എന്റെ ഈ ശരീരത്തിലുണ്ട്.

നിന്റെ ആ വിരഹാവേദനക്കാരൻ നിനക്ക് തരുന്ന ആ വന്യതയെക്കാൾ വലിയൊന്ന് ഇന്ന് ഞാൻ നിനക്ക് കരുതിവെച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇത് വെറുമൊരു ശാരീരിക ബന്ധമല്ല, നിന്റെ മേലുള്ള എന്റെ ആധിപത്യം ഉറപ്പിക്കലാണ്.”

​അയാൾ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി. തന്റെ കുണ്ണയുടെ ഉദ്ധാരണം അയാൾ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത വിധം ദൃഢവും നീളമുള്ളതുമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

മരുന്നിന്റെ പവർ അയാളുടെ ഓരോ ഞരമ്പുകളെയും വലിഞ്ഞു മുറുക്കി.

മുമ്പ് ലൈംഗിക ബന്ധത്തിനിടയിൽ പെട്ടെന്ന് വെള്ളം പോയിരുന്ന ആ മാത്യു മരിച്ചു കഴിഞ്ഞു.

പകരം അവിടെ നിൽക്കുന്നത് ഒരു സർജന്റെ കൃത്യതയും ഒരു മൃഗത്തിന്റെ വീര്യവുമുള്ള ഒരു പുതിയ മനുഷ്യനാണ്.

​അയാൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവിടെ ഒന്ന് അമർത്തി നോക്കി.

കല്ലുപോലെ ഉറച്ചിരിക്കുന്നു. ആവേശം കൊണ്ട് അയാളുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി.

​മാത്യു: (സ്വയം മന്ത്രിച്ചു) “നീ വരാൻ വൈകുന്ന ഓരോ മിനിറ്റും നതാഷാ…