സുതാര്യമായ തടവറ 5 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 326

സാം അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ ആ നേർത്ത കയർ അവളുടെ കൈത്തണ്ടകളിൽ ചുറ്റി മുറുക്കി കെട്ടി.

​നതാഷ: “ആഹ്… സാം… വേദനിക്കുന്നു…”

​സാം: “എന്താ നാതാഷാ… ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയില്ലല്ലോ, അപ്പോഴേക്കും വേദനിച്ചോ? ഇത് നിന്റെ വികൃതികൾക്കുള്ള ശിക്ഷയാണ്.”

​അയാൾ ആ ചെറിയ കയർ കൊണ്ട് അവളുടെ കൈകൾ ബന്ധിച്ചു.

കണ്ണുകൾ കെട്ടപ്പെട്ട അവസ്ഥയിൽ തന്റെ കൈകൾ കൂടി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടെന്ന തിരിച്ചറിവ് നതാഷയെ വല്ലാതെ പരിഭ്രാന്തയാക്കി.

നതാഷ കൈകൾ ഒന്ന് വലിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും സാമിന്റെ കരുത്തിന് മുന്നിൽ അവൾക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

അവളുടെ കണ്ണുകെട്ടിയ മുഖത്തെ ആ ആശങ്കയും വെപ്രാളവും സാം ആസ്വദിച്ചു നോക്കി നിന്നു.

പെട്ടെന്ന് അയാൾ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് കുനിഞ്ഞ് ആ പവിഴച്ചുണ്ടുകൾ ആഞ്ഞു വലിച്ചു കുടിച്ചു.

​”ആഹ്മ്മ്‌…” അവളുടെ തേങ്ങൽ അയാളുടെ അധരങ്ങൾക്കിടയിൽ അമർന്നുപോയി.

​ചുംബനത്തിന് പിന്നാലെ സാം അവളെ ആ ബെഡിലേക്ക് ആഞ്ഞു തള്ളി.

മലർന്നു വീണ നതാഷയുടെ ആ വെള്ള ഫ്രോക്ക് അവളുടെ തുടകൾക്ക് മുകളിലേക്ക് വല്ലാതെ കയറിപ്പോയി.

കണ്ണുകൾ കെട്ടപ്പെട്ട്, കൈകൾ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട്, തുടകൾ വെളിവാക്കി ബെഡിൽ കിടക്കുന്ന നതാഷയുടെ ആ അവസ്ഥ സാം ബെഡിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്ന് ആർത്തിയോടെ നോക്കി നിന്നു.

​സാം: “എന്താ നാതാഷാ… പേടി തോന്നുന്നുണ്ടോ?”

​നതാഷ: (ശ്വാസം വലിച്ചുകൊണ്ട്) “പേടിയുണ്ട് സാം… എനിക്ക് വല്ലാതെ പേടിയാവുന്നു.ആദ്യമായാണ് ഇങ്ങനെ…”

​സാം: “വിശ്വാസമില്ലേ നാതാഷാ നിനക്ക് എന്നെ?”