സുതാര്യമായ തടവറ 6 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 458

 

 

​സാം: (മൃദുവായ സ്വരത്തിൽ ഹെൽമെറ്റ്‌ മാറ്റിക്കൊണ്ട്) “എത്തുമ്പോൾ എന്നെയൊന്ന് വിളിക്കണം. പിന്നെ സൂക്ഷിച്ചു പോകണം…”

 

​നതാഷ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.

 

മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ അവൾ അവന്റെ കൈകളിൽ ഒന്ന് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു.

 

പിന്നീട് അവൾ പതുക്കെ കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.

 

കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോഴും സൈഡ് മിററിലൂടെ അവൾ നോക്കിയത് തന്നെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന സാമിനെയായിരുന്നു.

 

അവൾ കാറെടുത്ത് മെയിൻ റോഡിലേക്ക് കടക്കുന്നത് വരെ സാം അവിടെത്തന്നെ നിശ്ചലനായി നിന്നു.

 

 

​അവളുടെ കാറിന്റെ ബാക്ക് ലൈറ്റുകൾ ഇരുട്ടിൽ മറയുന്നത് നോക്കി നിന്ന സാമിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു അനിഷ്ട ഭാവം മിന്നിമറഞ്ഞു.

 

അയാൾ തന്റെ ബൈക്ക് തിരിച്ച് നേരെ ഓപ്പോസിറ്റ് ദിശയിലുള്ള മലഞ്ചെരുവിലെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വണ്ടി ഓടിച്ചു…

 

​അതേസമയം, മാത്യുവിന്റെ വീടിനുള്ളിൽ ലില്ലിയുടെ സ്വബോധം മറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു.

 

മാത്യു നതാഷയ്ക്ക് വേണ്ടി കരുതിവെച്ച ആ മാരകമായ ഉത്തേജന മിശ്രിതവും ട്രൂത്ത് സിറവും അവളുടെ രക്തത്തിൽ ലഹരിയുടെയും കാമത്തിന്റെയും അഗ്നി പടർത്തിക്കഴിഞ്ഞു.

 

 

​ലില്ലിയുടെ കണ്ണുകൾ പാതി അടഞ്ഞു.

 

അവളുടെ ഉടലിലൂടെ കടുത്ത ചൂട് പ്രവഹിക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

മാത്യു സ്തംഭിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്.

 

തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ലില്ലി ഇപ്പോൾ ആരായി മാറുമെന്നോ അവൾ എന്ത് ചെയ്യുമെന്നോ അയാൾക്ക് നിശ്ചയമില്ലായിരുന്നു.