“ചേട്ടന് അവരുടെ ജീവനറ്റ ശരീരങ്ങള് കാണാന് ശക്തിയില്ലാത്ത കൊണ്ട് അങ്ങനെ ചെയ്തു എന്നാണ് ഞങ്ങൾ വിചാരിച്ചത്.” ഞാൻ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“അതും ഒരു കാരണമാണ്. പക്ഷേ യാദൃശ്ചികമായി പോലും ഡെയ്സിയുടെ വലിച്ചു കീറിപ്പെട്ട ശരീരം നിങ്ങളാരും കാണാനിടയാകരുത് എന്ന ചിന്തയാണ് പ്രധാന കാരണം. അതിനെ കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ നിന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും ഹൃദയം പൊട്ടി മരിക്കുമായിരുന്നു.”
അപ്പോ എനിക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയാതെ ഞാൻ മുഖം പൊത്തി കരഞ്ഞു. കുറേനേരം കരഞ്ഞ ശേഷം ഞാൻ മുഖം തുടച്ചിട്ട് എഴുനേറ്റുപോയി ബാത്റൂമിൽ കേറി. മുഖമൊക്കൈ കഴുകി പുറത്തേക്ക് വന്നു.
ആ കുഞ്ഞമ്മയെ കൈയിൽ കിട്ടിയാൽ ഞാൻ കഴുത്ത് ഞെരിച്ച് കൊല്ലും. സങ്കടവും വെറുപ്പോടും കുഞ്ഞമ്മയെ ഞാൻ ശപിച്ചു.
“ഡാലിയ..,” ഞാൻ ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നതും മല്ലി ചേച്ചി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് എന്റെ കൈ പിടിച്ചു. “ഇവിടെ കെട്ടാതൊന്നും നിനക്ക് മറക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നറിയാം. മനസ്സിൽ വിഷമവും ഉണ്ടാവും. പക്ഷേ എല്ലാം സഹിക്കണം. നീയാണ് റൂബിയുടെ ശക്തി. നീയാണ് അവന്റെ ധൈര്യം. നീ തളർന്നു പോയാൽ അവന് തകർന്നു പോകും. അങ്ങനെ സംഭവിക്കാതെ നോക്കേണ്ടത് നിന്റെ ചുമതലയാണ്.” ചേച്ചി അലിവോടെ പറഞ്ഞു.
ഉടനെ എന്റെ മനസ്സിന് വല്ലാത്തൊരു ധൈര്യം പടർന്നു പിടിച്ചു. എന്റെ ചേട്ടനെ തകരാൻ ഞാൻ ഒരിക്കലും അനുവദിക്കില്ല. ഇക്കാര്യത്തിൽ ഒരിക്കലും കരഞ്ഞു വിളിച്ച് ചേട്ടനെ ഞാൻ സങ്കടപ്പെടുത്തുകയുമില്ല. എല്ലാ സങ്കടങ്ങളും കനലായി ഉള്ളില് ഉണ്ടെങ്കിലും അതിനെ ഊതി കത്തിക്കാതെ ഞാൻ അതിനെ പൊത്തി വെക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ഇനി എന്നെങ്കിലും കുഞ്ഞമ്മയെ കാണുമ്പോ ഞാൻ ആ കനലിനെ ഊതി കത്തിച്ച് കുഞ്ഞമ്മയെ അതിലിട്ട് ഞാൻ എരിക്കും. കാത്തിരുന്നോ പിശാചെ. എന്നെക്കൊണ്ട് കഴിയുന്ന പ്രതികാരം ഞാൻ ചെയ്തിരിക്കും.
