ഉമ്മയിലേക്ക് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition] 347

“ന്നാ… ദാ വരണ്‌… മോളേ മ്മ്… ങ്.. ഹ്.. മ്മ്… ങ്.. ഹ്.. മ്മ്… “

“ആഹ്.. ആഹ്.. മ്മ്… ഹ്… ങ്.. ങ്…”

“ങ്.. ഹ്.. മ്മ്… ങ്.. ഹ്…”

ആ വർണ്ണക്കൂടകളുടെ പോട്ടിത്തെറിയിൽ പറന്നുയർന്ന് നീങ്ങിയ ഇരുവരും, എപ്പോഴോ കിതച്ച് കിടക്കയിൽ തിരികെ എത്തി!

“ഉമ്മാ പറഞ്ഞപോലെ തന്നെ. ഞാൻ സ്വർഗ്ഗം കണ്ട് വാപ്പാ…” അവളുടെ മന്ത്രണം.

“ഞാനും മോളെ… മ്മ്.. ആഹ്… ഹ്… ഹ്…”

“ന്റെ ഉള്ളീന്ന് നെറഞ്ഞ് താഴേക്ക് ഒഴുകണ്‌ണ്ട് വാപ്പാ…”

“ഉമ്മ്…മ്മ…മുത്തേ…”

“ഉമ്മ്…മ്മ… വാപ്പാ… ഉമ്മ്…മ്മ… ഒറങ്ങല്ലേട്ടോ… ഹൽദിയാ ഒറങ്ങിയാ ഉമ്മ വരും. നമ്മളെക്കാണാൻ…“

“ഇന്ന് ഒറങ്ങാൻ പറ്റില്ല മുത്തേ… ഉമ്മ്…മ്മ… നിന്നെ എനിക്ക് മതിയായില്ല….“

“വാപ്പാനെ എനിക്കും…“

“ഉമ്മ്…മ്മ… ഉമ്മ്…മ്മ… ഉമ്മ്…മ്മ…”

കുണ്ണ ഊരാതെ ആസിഫിന്റെ ഒരു തിരിച്ചിലിൽ ആരിഫ വീണ്ടും വാപ്പാന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാഞ്ഞു കിടന്ന് കിതച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.

ആസിഫിന്‌ മകളുടെ പവിഴച്ചുണ്ടുകളിലെ തേൻ നുകർന്നിട്ട് മതിയായില്ല.

അവളുടെ റോസ് നാവിനെ കവർന്നെടുക്കാനും നോക്കി.

ഇതെല്ലാം ആ യുവതിയ്ക്ക് ആദ്യാനുഭവങ്ങളായിരുന്നു.

ആ സുഖങ്ങൾ നുകർന്ന് അവൾ വാപ്പായിലേയ്ക്കലിഞ്ഞു കിടന്നു.

കിതപ്പാറിക്കിടന്നപ്പോൾ പെട്ടെന്നാണ്‌ അവൾ അതോർത്തത്.

“പിന്നേയ്, വാപ്പാ, വെല്യുമ്മാ മുന്നേ ഒരു കാര്യം വെല്ലിക്കാനോട് പറയാണൊന്ന് പറഞ്ഞാരുന്ന്.”

“എന്താ മോളേ വെല്യുമ്മ പറഞ്ഞെ?”

“വെല്യുമ്മ പറയണത് അങ്ങനെ തന്നെ പറയണോന്നും പറഞ്ഞ്.

‘ഒരിക്കൽ സമയം വരും. അപ്പോൾ ന്റെ പേരക്കുട്ടീനോട്, അതായത് ആസിഫിനോട് പറയണം, അഷറഫ് ശരിക്കും ന്റെ അനിയനാണെന്ന്. ഇത് ന്റെ പേരക്കുട്ടിയ്ക്ക് മനസ്സിലാവും. ഒന്നൂടെ പറയണം, അതോണ്ട് നമ്മുടെ തറവാട്ടിൽ ഇതൊന്നും ഒരു കൊഴപ്പോല്ലാന്ന്.’