ഉമ്മയിലേക്ക് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition] 348

“എന്ത് പറഞ്ഞാലും എന്നോട് പറയ്. ഞാൻ ഉറങ്ങില്ല.”

“നോക്കാം.”

“അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരും, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ്.”

“പോരെ. അപ്പോൾ നേരിട്ട് പറയാലോ.”

“എത്ര മണി വരെ കാണും, നിങ്ങടെ രണ്ടാൾടേം ഫോൺ വിളി?”

“ഒമ്പതര, പത്ത്… എന്തേ?”

“ഇന്ന് ഒമ്പതര വരെ മതി.”

“അതെന്തേ?”

“റിസൾട്ട് അറിയാൻ.”

“ഓ, അങ്ങനെ.”

“ഒമ്പതര മണിക്ക് ഞാൻ വരും. വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റിയിട്ട് ഉറങ്ങുമോ?”

“ഞാൻ കുറ്റി ഇടാറില്ല.”

ഫ്രിഡ്ജിൽ നിന്നും വെള്ളക്കുപ്പിയും എടുത്ത് അവൻ മുറിയിൽ കയറി വാതിൽ അടച്ചു.

അവന്റെ പിറകെ ഇറങ്ങിയ ആയിഷ, ഇക്കാടെ ഉമ്മ കിടക്കാനായി പോകുന്നത് കണ്ടു. അടഞ്ഞു കിടന്ന മകന്റെ വാതിലിലേക്ക് ഒന്നു നോക്കി, ആയിഷ റൂമിലേക്ക് കയറി, ഇക്കയെ വിളിച്ചു.

“കിടക്കാനായാ മോളെ?”

“ആഹ്. ഇക്കാ?”

“പറയടി, വിളിച്ചോ അവനെ?”

“ഇല്ല.”

“നീ റെഡിയായാ?”

“വന്നേ ഉള്ളു റൂമിൽ.”

“ഏത് ഡ്രെസ്സാണ് ഇടുന്നത്?”

“ഏതാ നല്ലത്?”

“നിനക്ക് ഏതാ ചേരാത്തത്? നേരത്തെ ഇട്ടത് തന്നെ ഇട്ടോ. പിന്നെ ഷഡ്ഡിയും ബ്രായും ഇടല്ലേ?”

“ഇല്ല.”

“കുളിക്കുന്നില്ലേ?”

“മേല് കഴുകി.”

“എല്ലാം കളഞ്ഞാ?”

“മ്മ്.”

“കാണിച്ചേ…”

“മ്മ്… ദാ..”

“വൗ.. വെണ്ണക്കട്ടപോലേണ്ട്… അവൻ കമന്നുവീഴും… തീർച്ച…”

“ഇക്കാ…”

“ഉമ്മ കിടന്നില്ലേ?”

“മ്മ്. കിടന്നു.”

“എന്നാ വിളിച്ചോ റൂമിലേക്ക്.”

“ഞാൻ വിളിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഒമ്പതര ആവുമ്പോ അവൻ വരുമെന്ന് പറഞ്ഞു.”

“ഇപ്പൊ അവിടെ ഒമ്പതര ആയല്ലോ?”

“വരും.”

“ശരി മുത്തേ… വിളിക്കണേ?”

“മ്മ്.”

 

ഉമ്മാ വിളിക്കുന്നത് കാണാതെ വന്നപ്പോൾ ആസിഫ് തന്റെ റൂമിന്റ വാതിൽ തുറന്ന് അങ്ങോട്ട് നോക്കി. മുറിയിൽ വെളിച്ചം കാണുന്നുണ്ട്. ഉമ്മാട് പറഞ്ഞതല്ലേ ഒമ്പതര ആവുമ്പോ വരുമെന്ന്. പോയി നോക്കാം.