ഉമ്മയും മോനും 4 [Sabeer] 275

ജീവിതത്തിൽ ഇന്നേവരെ അനുഭവിക്കാത്ത ഓർഗാസം വന്നു സുബൈദ ക്ഷിണിച്ചു തളർന്നു അവന്റെ കൂടെ അവിടെ കിടന്ന് ഉറങ്ങി പോയി

സുബൈദ പറയുന്നത് കേട്ട് അഫ്സൽ

മതി ഇത്ത ഇനി എനിക്ക് കേൾക്കാൻ താല്പര്യം ഇല്ല നിങ്ങൾ കാരണം എളമയും നശിച്ചു.

ഞാൻ അകത്ത് കേറി എളമയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന്.

സുഹ്‌റ : മാനൂ നീ ആയിരുന്നോ എന്താ ഉപ്പ വിളിച്ചോ പിന്നെ.

ഞാൻ : അത് പിന്നെ പറയാം നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമെന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും കരുതിയില്ല ഇത്ത എല്ലാം പറഞ്ഞ് എനിക്ക് അറിയേണ്ടത് റഫീഖ് ഇക്ക യും നിങ്ങളും ഞാൻ വിളിച്ചപ്പോ സംസാരിച്ചതിനെ കുറിച് ആണ്.

സുഹ്‌റ എളാമ : അഫ്സൽ ഒന്നും വേണമെന്ന് കരുതി ചെയ്തത് അല്ല സംഭവിച്ചു പോയി എന്നോട് വെറുപ്പ് തോന്നല്ലേ നീ കഴിഞ്ഞിട്ട് ഒള്ളു എനിക്ക് ആരും.

ഞാൻ : അപ്പോ ദാസിന്റെ അടുത്ത് പറഞ്ഞത്.

സുഹ്‌റ : നീ എന്നെ കളിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എന്തൊക്കെ പറയാറുണ്ട് അത് അത്ര ഒള്ളൂ അല്ലാതെ നിന്റെ ഉമ്മയെ പോലെ ഞാൻ എന്റെ ഇക്കയെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകാനും ചീത്ത ആയി നാട് ചൂറ്റനും എനിക്ക് താല്പര്യം ഇല്ല.

ഞാൻ : അവനെ സൂക്ഷിക്കണം അവൻ ആരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞ് ഇത് എല്ലാവരും അറിയാൻ ഇട വരാതെ ഇരിക്കട്ടെ.

ഞാൻ പിന്നെ കൂടുതൽ സമയം അവിടെ നിന്നില്ല.

അന്ന് രാത്രി ഞാൻ നേരത്തെ ഭക്ഷണം കഴിച് കിടന്നു ഉറങ്ങി.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ കുറച്ച് ദിവസമായി ഞാൻ കാണുന്ന കാഴ്ച്ച കണ്ട് ആണ് റൂമിൽ നിന്ന് വീടിന്റെ താഴെ നിലയിലേക്ക് ചെല്ലുന്നത് അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഉമ്മാന്റെ ശീൽകാരം കേട്ടപ്പോൾ തെന്നെ പ്രശാന്ത് ചേട്ടൻ ഉമ്മാന്റെ കൂടെ അടുക്കളയിൽ ഉണ്ടന്ന് മനസ്സിൽ ആക്കി ഞാൻ ഒന്ന് ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി അങ്ങോട്ട് ചെന്ന്.