വാദ്ധ്യാർ 1 [അഖിലേഷേട്ടൻ] 221

” ഇന്ന് ലോഡ് കുറവായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് മുതലാളി നേരത്തെ പൊക്കോളാൻ പറഞ്ഞു. ”

” മ്മ്… ഞാൻ ചായ എടുക്കാം… ”

” അമ്മു ചേച്ചിയും മാളുവും എവിടെ അമ്മേ… ”

തന്റെ കയ്യിലുള്ള കവർ വീടിന്നുള്ളിലെ മേശയ്ക്ക് പുറത്ത് വെച്ച് തിരിഞ്ഞു അമ്മയോട് ചോദിച്ചു.

” അവരാ നിഷയുടെ വീട് വരെ പോയേക്കാ.. ഇപ്പൊ വരും… നീ ഇരിക്ക്.. ”

” ഞാൻ നാല് സമൂസ വാങ്ങിയിരുന്നു… അപ്പൊ വെറുതെ ചോദിച്ചതാ… ”

അതിലൊരു സമൂസ കടിച്ച് കൊണ്ട് അബിൻ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു.

അവന്റെ അമ്മ മുളക്കെല്ലാം ആക്കിയ ആ കവറുമെടുത്ത് കിച്ചണിലേക്ക് പോയി. ശേഷം ഒരു ഗ്ലാസ്സിൽ കട്ടൻ ചായയുമായി അവന്റെ അടുത്ത് വന്ന് അവന് കൊടുത്തു.

ശേഷം തന്റെ സാരിത്തലപ്പ് കൊണ്ട് മുഖം തുടച്ച് അവനരികിലുള്ള സ്റ്റൂളിൽ അവൻ ചായ കുടിക്കുന്നത് നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു.

പാവം എന്റെ മോൻ.. ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട് അവൻ ഈ കുടുംബത്തിന് വേണ്ടി.

അങ്ങേര് വേറെ കെട്ടി എന്നെയും കൈ കുഞ്ഞായ എന്റെ മോനെയും അയാളുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കിയപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ നിന്നപ്പോഴാണ് ചേട്ടൻ വന്ന് ഞങ്ങളെ അവരുടെ ഈ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് വരുന്നത്..

ചേട്ടന് രണ്ട് പെൺകുട്ടികളായിരുന്നു.. അമ്മുവും മാളുവും. അമ്മുവിന് അന്ന് അഞ്ചു വയസ്സായിരുന്നു പ്രായം. മാളു ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് താമസം മാറിയ ശേഷം ഒരു മൂന്ന് വർഷം കഴിഞ്ഞാണ് ജനിക്കുന്നത്. അന്ന് ചേട്ടനും ഏടത്തിയും കുഞ്ഞുങ്ങളുമായി മൂകാമ്പികയിലേക്ക് തൊഴാൻ പോയപ്പോഴാണ് എതിരെ വന്ന ലോറി അവരുടെ കാറിനെ ഇടിച്ചത്. ചേട്ടനായിരുന്നു വണ്ടി ഓടിച്ചിരുന്നത്. ഏടത്തി മുന്നിലെ സീറ്റിലും അമ്മുവും മാളുവും പുറകിലും.