വീണ്ടും [ഏകലവ്യൻ] [Remastered] 1325

പിന്നെ അനിലേട്ടൻ എന്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു.

കുഞ്ഞുറങ്ങുവാണ്.

അതീവ സുന്ദരികളായ എയര്ഹോസ്റ്റസ്സുകളെ നോക്കിയും ഫോൺ നോക്കിയുമുള്ള ഏട്ടന്റെ ഇരുത്തം എനിക്ക് പിടിച്ചില്ല.

എന്നെയൊന്നു നേരാവണ്ണം നോക്കിയില്ല. ബാക്കിയുള്ളോരുടെ വായിനോക്കുവാകും പട്ടി..!

പെട്ടെന്ന് കുഞ്ഞേണീറ്റ് കരയാൻ തുടങ്ങി. അനിലേട്ടനും ഏട്ടനും മാറി മാറി എടുത്തിട്ടും കാര്യമില്ല.

“ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലെടി കുഞ്ഞിനെ അമ്മയെ ഏല്പിച്ച് വന്ന വന്നമതിയെന്ന്..”

അനിലേട്ടൻ പറഞ്ഞു.

“പിന്നെ ചെറിയ കൊച്ചല്ലേ.. പാലിന് വേണ്ടി കരയുമ്പോ അമ്മ കൊടുക്കുവോ…?”

കെറുവോടെ ഞാനും പറഞ്ഞ് കുഞ്ഞിനെ പരമാവധി കൊഞ്ചിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

ഏട്ടൻ കൂടെ വരുമെന്ന് ആദ്യമേ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ കുഞ്ഞിനെ അമ്മയെ ഏൽപ്പിച്ചേനെ.

“കരയല്ലടാ മുത്തേ.. അമ്മയല്ലേ എടുത്തേ…”

“എങ്കി പിന്നെ പാല് കൊടുക്ക് ആൻസി..!”

എന്തിട്ടും കരച്ചിൽ നിക്കുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോ അനിലേട്ടൻ എന്നെയും കൂട്ടി അവിടെയുള്ള ഫീഡിങ് റൂമിൽ കൊണ്ടാക്കി.

ഞാൻ വേഗം തന്നെ ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ വിടുവിച്ച് മുല പുറത്തെടുക്കാൻ വെമ്പി.

തടിച്ച മുലഞെട്ട് കുഞ്ഞിന്റെ വായിലേക്ക് തിരുകി വച്ചപ്പൊ അവൾ കരച്ചിൽ നിർത്തി. അങ്ങനെ കുറച്ച് സമയങ്ങളോളം അവിടെയിരുന്നു.

ഫീഡിങ് റൂമിന്റെ ചെറു ഗ്യാപ്പിലൂടെ നോക്കുമ്പോ അളിയന്മാർ നല്ല സംസാരമാണ്.

കുഞ്ഞിന് വയറ് നിറയുന്നത് വരെ പാല് കൊടുത്ത് എണീക്കുമ്പോ എന്റെ സാരി അഴിഞ്ഞു വീഴുന്നത് പോലെ തോന്നി.

“ഹോ..കർത്താവെ..”

ഞാൻ വേഗമാ കേബിന്റെ വാതിൽക്കൽ വന്ന് അനിലേട്ടനെ വിളിക്കാൻ നോക്കുമ്പോ പുള്ളി അവിടെയില്ല.