വീണ്ടും [ഏകലവ്യൻ] [Remastered] 763

ഞാനേട്ടന്റെ വയറ്റിൽ ഒന്ന് കുത്തി.

“ഞാൻ ഇവിടെ തന്നെയല്ലേ.. ഏട്ടനല്ലേ തിരക്കുള്ള മനുഷ്യൻ..!”

അത് കേട്ടതും ഏട്ടന്റെ മുഖത്തൊരു അമ്പരപ്പും ആഹ്ലാദവും ഒരുമിച്ചു കണ്ടു. പക്ഷെ എന്നെ നോക്കാൻ ഒരു മടി പോലെ മുഖം താഴ്ത്തി.

ഞങ്ങൾ രണ്ടാളും വീണ്ടും ഇരിപ്പിടം പിടിച്ചു. ഏട്ടനിപ്പോ ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല. പാവത്തിന്റെ കിളി പോയൊ എന്നാറിയനായി ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് നടന്നു.

കുടിവെള്ളം കിട്ടുന്നൊരു കൌണ്ടർ ഉണ്ടായിരുന്നു അവിടെ.

ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കുമ്പോ ഏട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും എന്റെ മേൽ പതിക്കുന്നുണ്ട്  അത് കണ്ട് എന്റെ ചന്തികൾക്ക് ഭാരം കൂടിയത് പോലെ ഞാൻ നിന്നു.

തിരിച്ചു വന്നപ്പോ, സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു കൊണ്ട് നോട്ടം മാറ്റാനുള്ള ഏട്ടന്റെ വ്യഗ്രത ഞാൻ മനസിലാക്കി.

“അളിയോ..!”

അനിലേട്ടന്റെ ശബ്ദം, വശത്തു നിന്ന്.

“ഫ്ലൈറ്റ് ഓക്കേയാണ് പോകട്ടെ എന്നാ..!”

“ആ എടാ ആയോ..?”

അപ്പോഴും ഏട്ടന്റെ മറുപടിയിൽ പരവശം.

ഞാൻ പുഞ്ചിരി തൂകി നിന്നു. ഇതൊക്കെ എപ്പോഴാ അന്നൗൻസ് ചെയ്തതെന്ന് ചിന്തിച്ചു.

അങ്ങനെ സുഖമായി എന്റെ ഭർത്താവിനെ യാത്രയയച്ച് ഞാനും ഏട്ടനും തിരിച്ചു.

കൊച്ചിനെ മാറിലുറക്കികിടത്തി ഞാൻ മുൻ സീറ്റിലിരുന്നു.

വീട്ടിൽ നിന്ന് അമ്മയുടെ കോൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അനിലേട്ടൻ ഫ്‌ളൈറ്റ് കയറിയോ എന്നന്വേഷിച്ചു കൊണ്ട്.

കോൾ കട്ടായപ്പോ ഞാൻ ഏട്ടനെ നോക്കി.

നേരത്തെ എന്നെ നോക്കിയ നോട്ടത്തിന് പണ്ടത്തെയൊരു ആർത്തിയും ഭാവവും ഞാനേട്ടന്റെ കണ്ണുകളിൽ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.

കെട്ടിച്ചു വിട്ടതിൽ പിന്നെ എന്നെ ഇതുവരെ അങ്ങനെ നോക്കിയിട്ടില്ല.