വീണ്ടും [ഏകലവ്യൻ] [Remastered] 1326

ഞാനതു നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ച്, കൊച്ചിനെ ബെഡ്‌റൂമിൽ കൊണ്ടുപോയി കിടത്തി. വേഗം തന്നെ ഏട്ടന്റെ അരികിലെത്താൻ കൊതിയായി.

ഏട്ടന്റെ നോട്ടം ടിവിയിൽ നിന്നും മാറി എന്നിലേക്ക് വരുമ്പോ ഞാൻ ഇരു കൈകളും ഉയർത്തി മുടിമുറുക്കി വിരിയിച്ചു.

വയറിൽ നിന്നു സാരി നീങ്ങി വശ്യമായി നിന്നു. ഏട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ തുടിക്കുന്നത് കാണുമ്പോ തന്നെ രോമാഞ്ചം.

വിയർപ്പു തങ്ങുന്ന ഇരുകക്ഷങ്ങളും വിരിഞ്ഞ നിൽക്കുന്ന പൊക്കിൾ ചുഴിയും താഴേക്കുള്ള രോമങ്ങളുടെ നിരയും ഏട്ടന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് സമർപ്പിച്ച് കൈകൾ താഴ്ത്തി ചിരി തൂകി.

ഏട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് വന്നു.

തീവ്രമായ വികാരം.

“കൊതിപ്പിക്കുവാണോടി..?”

“കുറേ കഴിഞ്ഞു കാണുന്നതല്ലേ കൊതിച്ചോ..”

“സഹിക്കുന്നില്ല.. ഇങ്ങ് വാ..!”

ഞാൻ നേരെ ഏട്ടന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന്, സാരി വലിച്ചു പൊക്കി, ഏട്ടനഭിമുഖമായി മടിയിൽ കയറിയിരുന്നു.

ഇടത്തെ കൈ,കഴുത്തിനു പുറകിലൂടെ വട്ടം പിടിച്ചിരുന്നു.

അപ്പോഴുമെന്നെ പുണരാൻ മടിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഏട്ടന്റെ കൈകൾ കണ്ട് എനിക്ക് തെല്ലൊന്ന് ദേഷ്യം വന്നു.

“എന്താ.. ഞാനടുത്തു വന്നില്ലേ..?”

എന്നെയൊന്നു പിടിച്ചൂടെ എന്ന ഭാവത്തിൽ ഞാൻ ചിണുങ്ങി.

അല്ലെങ്കിലിപ്പോ എന്നെ ഇറുക്കെ പിടിക്കേണ്ടയാളാണ്. പാവത്തിനൊരു പേടിയുണ്ട്.

ഏട്ടൻ എന്റെ കഴുത്തിനു പിറകിൽ, മുടിയുടെ താഴെ തടവി തന്ന് പൂച്ചകുട്ടിയെ പിടിക്കുന്നത് പോലെ പിടിച്ചു.

എനിക്ക് ചിരി വന്നു. പണ്ടും ഏട്ടൻ ഇങ്ങനെ പിടിക്കും.

“ഓർമ്മയുണ്ടോ ഏട്ടനൊരിക്കൽ പനി വന്നപ്പോ ഞാൻ കൂടെ കിടന്നത്..”