വേട്ടക്കിറങ്ങിയവർ 2 [സ്പൾബർ] 226

 

 

അത്യാവശ്യം തെറ്റില്ലാത്ത കുടുംബമാണ് ദേവികയുടെ.. പക്ഷേ, രണ്ട് വർഷം മുൻപ് അവളുടെ അഛന്റെ കാഴ്ച പൂർണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടു.. പതിയെ കാഴ്ച മങ്ങിത്തുടങ്ങിയ അയാൾ രണ്ട് മൂന്ന് സർജറിയൊക്കെ നടത്തിയെങ്കിലും അതൊന്നും വിജയിച്ചില്ല.. ഒരു പലചരക്ക് നടത്തിയിരുന്ന ദേവികയുടെ അഛനിപ്പോ ഒന്നിനും വയ്യാതെ വീട്ടിലിരിക്കുകയാണ്..

 

 

ഇപ്പോ സാമ്പത്തികമായി അൽപം പ്രയാസത്തിലാണ്.. അനന്തു പാർട്ട് ടൈം ജോലിയെടുത്താണ് ദേവികയുടെ ചെറിയ ചെറിയ ആവശ്യങ്ങൾ നടത്തിക്കൊടുക്കുന്നത്..അതിനുള്ള നന്ദിയും സ്നേഹവും ദേവികക്കവനോടുണ്ട്.. അവൻ വിളിച്ചാൽ ക്ലാസ് കട്ട് ചെയ്തും അവൾ ഇറങ്ങിച്ചെല്ലും..

 

 

✍️… ദേവിക  സന്തോഷത്തോടെയാണ് അനന്തുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നത്.. ഇന്നെന്തെങ്കിലും നടക്കാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ടെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ രാവിലെത്തന്നെ കളിമുറ്റമൊക്കെ ചെത്തിയൊരുക്കിയാണ് ദേവിക വന്നത്..താഴെ രോമമുള്ളത് അനന്തുവിനിഷ്ടമല്ല..

 

 

“എന്താടാ ചക്കരേ… ?..എന്തിനാ നേരത്തേ വരാൻ പറഞ്ഞത്… ?”..

 

 

അടുത്ത് വന്ന ദേവിക കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട്

അനന്തുവിനോട് ചോദിച്ചു..

 

 

“വാ… ഇങ്ങോട്ടിരിക്ക്…”..

 

 

ദേവിക അവന്റടുത്ത് സിമന്റ് ബെഞ്ചിലേക്കിരുന്നു.. കാമ്പസിലേക്ക് കുട്ടികൾ വന്ന് തുടങ്ങുന്നേ ഉള്ളൂ..

 

 

“ഇരുന്നു… ഇനി വേഗം പറ…”..

 

 

താനുദ്ദേശിച്ചത് തന്നെ അവൻ പറയണേന്നുള്ള കൊതിയോടെ ദേവിക പറഞ്ഞു…

 

 

“ വളരെ സീരിയസായ ഒരു കാര്യമാണ് എനിക്ക് നിന്നോട് പറയാനുള്ളത്… അത് പറയുന്നതിന് മുന്ന് വേറൊരു കാര്യം…. ഞാൻ പറയുന്ന കാര്യം നിനക്ക് സമ്മതമാണേലും അല്ലെങ്കിലും വേറൊരാളിത് അറിയാൻ പാടില്ല… കേട്ടല്ലോ… ?”..