സന്തോഷം… ആ വാക്കിന് ഇപ്പോൾ എന്റെ നിഘണ്ടുവിൽ അർത്ഥമില്ലാതായിരിക്കുന്നു. എന്റെ ശരീരം വിറ്റ കാശ് കൊണ്ട് അമ്മ വീട് വീണ്ടെടുക്കുമ്പോൾ, ആ വീടിന്റെ തറക്കല്ലുകളിൽ എന്റെ കണ്ണീരിന്റെ നനവുണ്ടാകില്ലേ? അമ്മ അതറിയുന്നുണ്ടാകുമോ?
പെട്ടെന്നാണ് താഴെ വലിയൊരു ബഹളം കേട്ടത്. മാതമ്മയുടെ അലർച്ചയും ആരുടെയോ കരച്ചിലും. ഞാനും മായയും താഴേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു. അവിടെ ഒരു പുതിയ പെൺകുട്ടി. കണ്ടാൽ പതിനഞ്ച് വയസ്സേ തോന്നിക്കൂ. അവൾ തറയിൽ കിടന്ന് ഉരുണ്ടു കരയുകയാണ്.
”എന്നെ വിടൂ… എനിക്ക് പരീക്ഷ എഴുതണം. അച്ഛൻ എന്നെ കൊല്ലും!” അവൾ ആർത്തു വിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മാതമ്മ അവളുടെ മുടിയിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് മുഖത്തടിച്ചു. “പരീക്ഷയോ? നിന്റെ അച്ഛൻ തന്നെയാണ് നിന്നെ ഇവിടെ ഏല്പിച്ചത്. അയാൾക്ക് മദ്യപിക്കാൻ കാശ് വേണം. ഇനി നിന്റെ പരീക്ഷയും പഠനവും ഒക്കെ ഈ മുറിക്കുള്ളിലാണ്.”
ആ കാഴ്ച കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. എന്റെ പഴയ രൂപം എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് പോലെ. ഞാൻ ഓടിച്ചെന്ന് മാതമ്മയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു.
”മാതമ്മേ… അവളെ വിടൂ. അവൾ കൊച്ചുകുട്ടിയാണ്. അവൾക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല.”
മാതമ്മ എന്നെ രൂക്ഷമായി നോക്കി. “നീ നിന്റെ പണി നോക്കിയാൽ മതി സീതേ. നീയും ഇങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെയായിരുന്നു ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ. ഇപ്പോൾ നീയൊരു വലിയ റാണി ആയല്ലോ. ഇവളും നാളെ അങ്ങനെയൊക്കെ ആകും.”
അവർ ആ പെൺകുട്ടിയെ വലിച്ചിഴച്ച് ഒരു ഇരുണ്ട മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി പൂട്ടി. അവളുടെ കരച്ചിൽ ആ കെട്ടിടത്തിന്റെ ചുവരുകളിൽ തട്ടി വിങ്ങി. ഞാൻ തളർന്നിരുന്നു പോയി..
