നുള്ളി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് യാത്ര പറഞ്ഞു പോയി.
റീമ പോയതിന് പിന്നാലെ വിസ്മയ കുളിച്ച് ഫ്രഷ് ആയി താഴേക്ക് ചെന്നു. സരസ്വതി മകൾക്കായി സ്പെഷ്യൽ പലഹാരങ്ങളും ചായയും തയ്യാറാക്കി വെച്ചിരുന്നു. ആ സുഖകരമായ തളർച്ചയിൽ വിസ്മയ ആർത്തിയോടെ ആ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. എങ്കിലും അവളുടെ മനസ്സ് അപ്പോഴും ആ കമ്പ്യൂട്ടർ സ്ക്രീനിലെ ദൃശ്യങ്ങളിലായിരുന്നു.
രാത്രിയായി. അച്ഛനും അമ്മയും ഉറങ്ങാൻ പോയി. വിസ്മയ തന്റെ മുറിയിൽ കിടന്നെങ്കിലും ഉറക്കം വന്നില്ല. കമ്പ്യൂട്ടറിലെ ആ വീഡിയോകൾ വീണ്ടും കാണണമെന്ന് അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ആഗ്രഹം തോന്നി. പക്ഷേ, വീഡിയോകളേക്കാൾ ഉപരിയായി, ആ കാഴ്ചകൾ നേരിട്ട് കാണാനുള്ള ഒരു വന്യമായ മോഹം അവളുടെ ഉള്ളിൽ
നുരഞ്ഞു പൊന്തി.
വീട് നിശബ്ദമാണ്. വിസ്മയ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. തന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ തുറന്നു. ഇരുട്ടിലൂടെ പൂച്ചയെപ്പോലെ അവൾ നടന്നു. അവളുടെ ലക്ഷ്യം അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും മുറിയായിരുന്നു. അന്ന് കണ്ട ആ കാഴ്ചകൾ, ഇന്ന് വിസ്മയയ്ക്ക് പുതിയൊരു കണ്ണിലൂടെ കാണണം. അവൾ ആ മുറിയുടെ വാതിലിനരികിൽ എത്തി. ഹൃദയമിടിപ്പ് ചെവിയിൽ മുഴങ്ങുന്ന നിശബ്ദതയിൽ, അവൾ ആ വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് കണ്ണെറിഞ്ഞു.
അച്ഛനും അമ്മയും ഉറങ്ങാൻ പോയ ആ നിശബ്ദതയിൽ വിസ്മയയുടെ ഉള്ളിൽ ആവേശത്തിന്റെ കനലുകൾ എരിയുകയായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ പതുക്കെ ആ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ഭാഗ്യമെന്ന് പറയട്ടെ, അന്ന് അവർ മുറി പൂട്ടിയിരുന്നില്ല. മകൻ ടൂറിന് പോയതും,
