തോന്നി.
”ചേട്ടാ… ആ തോക്ക് എടുത്ത് അവനെ വെടി വെക്ക്!” വിസ്മയ ആവേശത്തോടെ പറയും.
അഭിജിത്ത് ഗെയിമിലെ മിഷനുകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോൾ, വിസ്മയയുടെ കണ്ണുകൾ ആ ഗെയിമിലെ നഗരത്തിലൂടെ നടക്കുന്ന NPC (Non-Player Characters)-കളിലായിരിക്കും. പ്രത്യേകിച്ചും അല്പവസ്ത്രധാരികളായ സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്ത കൗതുകമായിരുന്നു.
”ചേട്ടാ… ഈ ചേച്ചിമാർ എന്താ ഇങ്ങനത്തെ ഡ്രസ്സ് ഇട്ടിരിക്കുന്നത്? ഒരു ചെറിയ തുണി മാത്രമാണല്ലോ ഉള്ളത്. ഇത് താഴെ വീണു പോകില്ലേ?” അവൾ നിഷ്കളങ്കമായി ചോദിക്കും.
അഭിജിത്ത് പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിക്കും. വിസ്മയയുടെ ആ ചോദ്യങ്ങളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന കൗതുകം അവന്
മനസ്സിലാകുമായിരുന്നു.
”എടി പോട്ടി… ഇതൊക്കെ ഇവിടുത്തെ പോലെയല്ല, വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ സ്റ്റൈലാണ്. അതിനെ ‘മോഡേൺ ഡ്രസ്സ്’ എന്ന് പറയും,” അഭിജിത്ത് കണ്ണ് കമ്പ്യൂട്ടറിൽ നിന്ന് മാറ്റാതെ മറുപടി നൽകി.
”എനിക്കും ഇതുപോലത്തെ ഡ്രസ്സ് വേണം. അച്ഛൻ വാങ്ങിച്ചു തരുമോ?” അവൾ കമ്പ്യൂട്ടർ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.
അഭിജിത്ത് കമ്പ്യൂട്ടർ ഓഫ് ചെയ്ത് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. അവളുടെ ആ വിരിഞ്ഞു വരുന്ന ആകൃതിയും തുടകളും ആ നിമിഷം അവന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു. കൗമാരത്തിന്റെ തിളക്കം അവളുടെ കണ്ണുകളിലുണ്ടായിരുന്നു.
”അച്ഛനോട് ചോദിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ തല്ലു കിട്ടും. നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഇതുപോലത്തെ കുട്ടി ഉടുപ്പുകൾ ഞാൻ
വാങ്ങിത്തരാം,” അവൻ അവളെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
