വൃന്ദാവനം [തമ്പ്രാൻ] 32

ഞാൻ നേരെ അവന്റ കാറിൽ പോയ്‌ കേറി .ലാഗ്ഗെജ് പുറകിൽ വെച്ച അവൻ വന്നു വണ്ടി എടുത്തു.
എനിക്ക് ഒന്ന് കരയണം എന്നുണ്ട് പക്ഷെ പറ്റുന്നില്ല. നെഞ്ച് കിടന്നു വിങ്ങുന്നു ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നില്ല.

അഭിഷേക് :എടാ 12.30 എടുക്കും .

ഞാൻ :ഹും.

പിന്നെ അവനും ഒന്നും മിണ്ടാതെ വണ്ടി വീട്ടിലേക് വിട്ടു.

ഉച്ചക്ക് 12.00

‘അനന്തഭവനം. ’

എല്ലാരും വീടിനു മുന്നിൽ ,എല്ലാവരുടേം മുഖത്തു സങ്കടം, വിഷമം പറയുന്ന ഒരു കൂട്ടം ജനങ്ങൾ.

:സതീശേട്ട അവരെവടെ എത്തീന്ന പറഞ്ഞേ.

:ഇപ്പോ എത്തും മോനെ.

:ഇവൻ ഒറ്റൊരുതൻ വേണ്ടിയാ ഈൗ നേരം വരെ എന്റെ അച്ഛനും അമ്മേം ഇവിടെ വെള്ള മൂടി കിടക്കേണ്ടി വന്നത്. 😔😤.

:ഏട്ടാ അവൻ വരുന്നതും നോക്കി ഇരിക്കാൻ അവൻ vip ഒന്നും അല്ല എങ്ങനെ അവൻ അമ്മയുടെ വയറ്റിൽ പിറന്നൊ.

വീടിനു മുന്നിൽ ഞങ്ങൾ എത്തിയേട്ട്

:അഭിഷേക് :എടാ വാ.

ഞാൻ :എടാ എങ്ങനെ അട കയ്യും കാലും അനങ്ങണില്ല.

അഭിഷേക്‌ :എടാ സംഭവിക്കേണ്ടത് സംഭവിച്ചു ഇതിൽ നമക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല, ഇപ്പോ നിനക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നത് അവരെ സമാദാനോത്തോടെ സ്വർഗത്തിലേക് അയക്കുക. നീ വാ എല്ലാം മുകളിൽ ഉള്ളവന്റെ വിധി.

ഞാൻ :😔.

‘അനന്തഭവനം‘ അച്ചാച്ചന്റെ വിയർപ്പ് കഷ്ടപ്പാട്. ഒരു കൊച്ചു 4 കേട്ടു .അമ്മയും, അച്ഛനും ,ചേട്ടനും, ചേച്ചിയും ,പിന്നെ ഞാനും ,.
അച്ചാച്ചനും അച്ഛമ്മേം എന്റെ ചെറുപ്പത്തിലേ മരിച്ചുപോയി,ഇപ്പോ ഇതാ എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും കൂടെ പോയ്‌ 😔😰😨.

:ഓഹ് ദേ വന്ന് ഇളയ പുത്രൻ.

കർമ്മി :എന്നാ ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങാം മക്കൾ എല്ലാരും വന്നോളൂ.