അങ്ങനെ ആ രാജ്യത്തിന്റെ സിംഹാസനം എപ്പോഴും ഒരു രാജാവിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനന്തരവനിലേക്കോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ദൂര ബന്ധുവിലേക്കോ കൈമാറിപ്പോയിരുന്നു.
അഗസ്ത്യ തന്റെ പ്രജകളുടെ ജീവിതം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിലായിരുന്നു കൂടുതൽ താൽപ്പര്യം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രജകൾ ഒരുപാട് ദുരിതങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു. മഹാമാരിയും യുദ്ധവും കാരണം പ്രിയപ്പെട്ടവരെ നഷ്ടപ്പെട്ടത് ആരും മറന്നിരുന്നില്ല.
എന്നാൽ അതിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലെന്ന് അവർക്കറിയാമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്, അഗസ്ത്യ പ്രജകളും ചേർന്ന് രാജ്യത്തെ പുനർനിർമ്മിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ രാജ്യം പഴയ പ്രതാപത്തിലേക്ക് തിരികെയെത്തി. എല്ലാവരും സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു…. രാജാവിനെ കുറിച്ച് പാടി പുകഴ്ത്തി…
എന്നാൽ,
ഒരു ദിവസം അഗസ്ത്യ സ്വന്തം ജോലിയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുകയായിരുന്നു… സദസ്സിലെ മന്ത്രിമാരെല്ലാം അദ്ദേഹത്തെ കാണാൻ വേണ്ടി വന്നു…
എന്താണ് എല്ലാവരും എവിടെ…
മന്ത്രിമാരിൽ ഒരാൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി…
ഒരു സങ്കടം ബോധിപ്പിക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു…
എന്താണ് മറ്റെന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ….
എല്ലാ ദൈവങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ട് യാതൊരുവിധ പ്രശ്നങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടില്ല…പക്ഷേ…
അദ്ദേഹം പറയാൻ വേണ്ടി ഒന്നുമടിച്ചു…
പ്രണയോന്മാദിനിയായ എന്നെ അങ്ങയുടെ അംഗുലീ ലാളനം കൊണ്ട് ഉത്തേജിതയാക്കിയാലും. ഈയുള്ളവളുടെ യോനിയിലേക്ക് അങ്ങയുടെ യോഗദണ്ഡ് പ്രവേശിപ്പിച്ചാലും..വികാരനിർഭരമായ ആഖ്യാനം
ഉമ്മച്ചികുട്ടിയുമായി ith evdedo
❤❤❤