ആദിനന്ദിതം 💖 2 [Trooper] 34

അങ്ങനെ അവരോരോന്നും സംസാരിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്നു.

അപ്പോഴെല്ലാം ഞാൻ ചിഞ്ചുവിനെ മാത്രമാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത്. കഴിഞ്ഞ സംഭവങ്ങൾ  അവളെ വല്ലാതെ അലട്ടുന്നുണ്ട്. അവൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയാണെന്ന് അവൾക്ക് പോലും അറിയാത്തത്  പോലെ.

കഴിച്ച ശേഷം മുറ്റത്തിന്റെ ഒരു സൈഡിൽ ഇരിക്കാൻ പാകത്തിനുള്ള ഒരു ഗാർഡൻ സെറ്റ് ചെയ്തിരുന്നു , ഞാനും അഭിയും അവിടേക്ക് പോയി ഇരുന്നു.

കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം.

“ഒരു ഉപദേശം തരുന്നു എന്ന് വിചാരിക്കരുത്. കുറച്ച് നാള് നീ ഒറ്റയ്ക്കു എങ്ങോട്ടും പോകാൻ നിൽക്കേണ്ട. ചിഞ്ചുവിനെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോ നീ ശ്രെദ്ധിച്ചില്ലേ. അതുകൊണ്ട് അവളെ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കാൻ ഇരുത്താൻ പാടില്ല ”

അഭി എന്നോടായി പറഞ്ഞു.

“മംമ്മ് , ഞാനും അതാ ആലോചിക്കുന്നത്. എനിക്കായാലും ഇവിടെയുള്ള സമയം  എന്തോ മനസ്സ് വല്ലാതെ തളരുന്നത് പോലെ. ഏതായാലും കുറച്ചു നാള് നോക്കാം എന്നിട്ട് തീരുമാനിക്കാം.”

ഞാൻ അവനോടായി പറഞ്ഞു.

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ഓരോന്നും സംസാരിച്ചിരുന്നു. ഏകദേശം ഒരു ഉച്ചയായപ്പോൾ അഭി ഓഫീസിലേക്ക് പോയി.

വൈകുന്നേരം ഞാൻ ചിഞ്ചുവിനെയും കൂട്ടി ഒരു ആൾതിരക്കില്ലാത്ത ബീച്ചിലേക്ക് പോയി.

സൂര്യൻ അസ്‌തമത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നു .  പക്ഷികൾ എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ പറന്നു കളിക്കുന്നു.

ഞാൻ ചിഞ്ചുവിനെ നോക്കി, അവൾ അവൾ വേറെ എവിടേക്കോ നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്. അവൾ നോക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് ഞാൻ നോക്കി.

അവിടെ രണ്ട് ചെറിയ കുട്ടികൾ ഒരു അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും  വലയങ്ങളിൽ കളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.