അപ്പോളേക്കും ആലിയ അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നു.. അവളുടെ വേഷം ഒരു ഷർട്ടും ലെഗിൻസ് പോലത്തെ ഒരു പാൻ്റും ആണ്.. ഇന്നലെ അവൾ പറഞ്ഞപോലെ…
ആലിയ: ഇങ്ങനെയാണോ ടൗണിലേക്ക് വരുന്നത്…
ഞാൻ: എനിക്ക് മാറ്റിയിടാൻ നിൻ്റെ കെട്ടിയോൻ കൊണ്ടച്ചിക്കോ ഇവിടെ ഡ്രസ്സ്….
ഉമ്മ : അവൻ ഇന്നലെ വൈകീട്ട് വന്നതല്ലേടി… മോൻ കുറെ കഷ്ടപ്പെട്ടു.. അല്ലേ…
ഞാൻ : അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല ഉമ്മാ…..
ആലിയ : ഓ…. ഞാൻ. കഷ്ടപ്പെടുന്നതിനൊന്നും വിലയില്ലലോ. ..
അവൾ എന്നെ നോക്കി ദ്വയാർത്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞു.. ഉമ്മ ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ
ഉമ്മ: നീ ഇവിടത്തെ പെണ്ണല്ലേ.. നീ കുറച്ചു കഷ്ടപ്പെട്.. മോൻ അങ്ങനെയാണോ…
ആലിയ വേഗം വിഷയം മാറ്റി…
വേഗം കഴിക്കു പോണം…..
ഞാൻ : പിന്നെ നിന്നെ ഞാൻ ടൗണിൽ കൊണ്ട് വിടും.. എന്നിട്ട് ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് പോകും നീ എല്ലാം കഴിഞ്ഞിട്ട് വിളിച്ചാൽ മതി…
ഉമ്മ : മോനേ അവളെ കാത്ത് നിൽക്കണ്ട അവൾ ഇങ്ങോട്ട് ബസ്സിന് വന്നോളും.. അവൾ ടൗണിൽ പോയാൽ പിന്നെ വരാൻ പാടാണ്… കുറേ വൈകും…
ആലിയ : ഉമ്മ അടുത്താഴ്ച നൂറ യുടെ കല്യാണം അല്ലേ.. അപ്പൊ പുതിയ ഡ്രസ്സ് എടുക്കണ്ടേ അതിനും കൂടെയാണ് പോകുന്നത്..
ഞാൻ : അപ്പോ മോളോ…
ആലിയ : അവൾക്ക് എന്നേക്കാൾ ഇഷ്ടം ഉമ്മയെയാണ്…
ആലിയ മുഖം ചുളിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
ഞാൻ : ഉമ്മാ ഞാൻ ഉച്ചയോടെ വരാം നല്ല നെയ്ചോറും കറിയും ഉണ്ടാക്കി വെക്കണേ..
ഉമ്മ : ശരി മോനെ…
