അച്ചായത്തി ഫ്രം ബാംഗ്ലൂർ 11 [അധീര] [Climax] 569

” എനിക്കിപ്പോൾ ഇരുട്ടിനെ പേടിയില്ല ശിവാ..” അവൾ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം ശിവക്കും മനസ്സിലായില്ല,
സ്റ്റെല്ലാ പതിയെ ശിവയുടെ കൈകളിലേക്ക് കൈ കോർത്തു പിടിച്ചു ശേഷം പുറകിലെ ഗെറ്റ് അവൾ തന്നെ തുറന്നു,
അവനെയും കൊണ്ട് അവൾ പതിയെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നടന്നു, ചുറ്റും തങ്ങിനിൽക്കുന്ന മരങ്ങൾ അവിടേക്ക് റിസോർട്ടിന്റെ വെളിച്ചം എത്താത്തതിനാൽ ഇരുട്ട് തങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഇടം…!!
സ്റ്റെല്ലാ പിന്നെയും ശിവയുടെ കൈപിടിച്ച് മുന്നോട്ട് നടന്നു, കുറച്ചു കൂടി ഉള്ളിലായി കയറിയതും ഇരുട്ട് തങ്ങിനിൽക്കുന്ന വലിയ മരങ്ങൾക്കിടയിൽ അവർ മാത്രമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്,
കനത്ത നിശബ്ദതയും ചെറിയ ജീവികളുടെ ശബ്ദവും സ്റ്റെല്ല അവിടെയുള്ള ഒരു മരത്തിലേക്ക് ചാരി നിന്ന് ശിവയുടെ കൈപിടിച്ച് അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു,

” നീ എന്നോട് ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞത് ഓർമയുണ്ടോ…?? ”

” എന്താ പെണ്ണേ…?? ”

“ആദ്യമായി എന്റെ ശരീരത്തിൽ തൊട്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞതാ, അച്ചായത്തി പെണ്ണിന്റെതിനു സ്ട്രോബറിയുടെ രുചിയാണെന്ന്…. മറന്നുപോയോ…?? ”

” ഇല്ല ഇപ്പോഴും നല്ല വ്യക്തമായി തന്നെ ഓർമ്മയുണ്ട്…”
ഒരു ചിരിയോടെയാണ് ശിവാ അത് പറഞ്ഞത്,
അടുത്ത നിമിഷം സ്റ്റെല്ല ശിവയുടെ തോളിൽ പിടിച്ച് അവനെ താഴേക്ക് വലിച്ചതും ശിവ അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് മുട്ടുകുത്തി നിന്നു,
സ്റ്റെല്ലാ അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് തന്നെ അവളുടെ പാവാട പതിയെ ഉയർത്താൻ തുടങ്ങി,
ശിവ അവളുടെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ തന്നെ സ്റ്റെല്ലാ അവളുടെ പാവാട അരയ്ക്കൊപ്പമാക്കിയിരുന്നു..