അച്ചായത്തി ഫ്രം ബാംഗ്ലൂർ 11 [അധീര] [Climax] 569

” വാട്ട് തെ ഫക്ക് ഈസ് റോങ്ങ് വിത്ത് യൂ വുമൺ..?? കണ്ണീര് കണ്ടാൽ എല്ലാം ഒറ്റയടിക്ക് നിർത്തി നിങ്ങളെ ഇവിടെ നിന്നും ഇറക്കി വിടുമെന്ന് കരുതുന്നുണ്ടോ..?? ”
അവളുടെ തൊട്ടരികിൽ ഇരിക്കുന്ന രണ്ടാമന്റെ ചോദ്യത്തിൽ ചെറിയ അമർഷം കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു,
ഇരയെ വിഴുങ്ങാൻ ആയി അവസരം കാത്ത് നിൽക്കുന്ന പെരും പാമ്പിന്റെ കൊതിയായിരുന്നു അയാൾക്ക് സ്റ്റെല്ലയോട്..

“ഇതൊരു നല്ല ഓഫർ ആണ്, എന്ത് പറയുന്നു..?? ”
ഒന്നാമന്റെ ചോദ്യത്തിനിനു അവൾ മറുപടി നൽകിയില്ല ,
ഒരേ സമയം കാമം നിറഞ്ഞ നോട്ടത്തോടെ രണ്ടാമനും മൂന്നാമനും അവളുടെ മുടി ഇഴകളെ തഴുകി കൊണ്ട് സ്റ്റെല്ലയുടെ മറുപടിക്കായി കാത്തു നിന്നു,

” ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ നിനക്കും നിന്റെ ഭർത്താവിനും ഇവിടെ നിന്ന് ജീവനോടെ തിരിച്ചു പോകാം, അതിന് ഞങ്ങൾ ഡിമാൻഡ് ചെയ്യുന്നത് ഒരേ ഒരു കാര്യമാണ് നീ അവരെ സ്നേഹിക്കുന്നതുപോലെ ഞങ്ങളെയും കൂടി സ്നേഹിക്കണം, അത്രയേ ഉള്ളൂ പറ്റുമെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ പറ…??? ”
അതും പറഞ്ഞ് ഒന്നാമൻ ലോഡ് ചെയ്ത പിസ്റ്റൾ ആൽബിയുടെ തലയിലേക്ക് അമർത്തിപ്പിടിച്ച് ട്രിഗറിലേയ്ക്ക് വിരൽ ചേർത്തിരുന്നു,
സ്റ്റെല്ലാ ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു,
‘ ഈ നിമിഷം താൻ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല എത്ര പെട്ടെന്നാണ് എല്ലാം മാറിമറിയുന്നത്,
നാട്ടിൽ ഇപ്പോൾ അന്നമോളും പാപ്പനും ആന്റിയും തങ്ങളുടെ വരവിനായി കാത്തു നിൽക്കുകയാണ്, രക്ഷപ്പെടാൻ പറ്റുമോ എന്നു പോലും ഇപ്പോൾ അറിയില്ല..’

“എന്ത് തീരുമാനിച്ചു ബേബി ഗേൾ…?? ”
ഒന്നാമന്റെ ശബ്ദം സ്റ്റെല്ലയുടെ ചിന്തയിൽ നിന്നും ഉണർത്തി,
തന്റെ കൺമുന്നിൽ നിന്നും ആൽബിയുടെ ജീവൻ പൊലിഞ്ഞു പോകുന്നത് കാണാൻ അവൾ തയ്യാറായിരുന്നില്ല,
” സോ യു റെഡി ഗേൾ…?? ”
രണ്ടാമന്റെ ആർത്തി നിറഞ്ഞ ചോദ്യത്തിന് അവൾ സമ്മതത്തോടെ തലയാട്ടി,