“ഇപ്പോഴോ..മഴ പെയ്യാൻ പോവുന്നത് കണ്ടില്ലേ അമ്മേ. സാധനങ്ങൾ മൊത്തം നനയും”
“മഴ ഒന്നും പെയ്യില്ല. നീ ഇത് പോയി വാങ്ങിച്ചിട്ട് വാടാ”. നിക്കുന്ന നിൽപ്പിൽ എന്നെ ദഹിപ്പിക്കാൻ വരെ ശേഷിയുള്ള ആ ചുവന്ന കണ്ണുകൾ ഉരുട്ടി അമ്മ പറഞ്ഞു.
കൂടുതൽ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ല എന്ന് മനസിലാക്കിയ ഞാൻ dress മാറി താഴേക്ക് ചെന്നു.
“അമ്മേ സ്കൂട്ടറിന് പെട്രോൾ അടിക്കാൻ ഒരു 100 രൂപ കൂടി തരുമോ”
“എൻ്റെ കയ്യിൽ റേഷൻ കടയിൽ കൊടുക്കാൻ ഉള്ള പൈസ മാത്രേ ഉള്ളൂ. നീ ആ സൈക്കിൾ ചവിട്ടി പോയാൽ മതി”
“ഇത്രേം സാധനങ്ങൾ എങ്ങനെ സൈക്കിളിൽ കൊണ്ടുവരാനാ” എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞ് ഞാൻ സൈക്കിൾ എടുത്ത് വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.
എൻ്റെ വീട് കുറച്ച് ഉള്ളിലേക്ക് കേറി ആണ്. വീട്ടിൽ നിന്ന് റേഷൻ കട വരെ 10km ദൂരം ഉണ്ട്. മഴക്ക് മുൻപേ കടയിൽ എത്തുവാൻ ഞാൻ സൈക്കിൾ ആഞ്ഞു ചവിട്ടി. എന്നാൽ പകുതി വഴി പോലും ആയില്ല, അതിന് മുൻപേ മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
“മൈര്… ആ പൂറിമോളോട് ഞാൻ അപ്പോഴേ പറഞ്ഞതാ മഴ പെയ്യുമെന്ന്” മനസ്സിൽ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ മുന്നോട്ടേക്ക് തന്നെ പോയി. എന്നാൽ മഴയുടെ ശക്തി വീണ്ടും കൂടി എനിക്ക് ഒരടി പോലും മുന്നോട്ടേക്ക് പോകാൻ ആവില്ല എന്ന അവസ്ഥ വന്നു. ഞാൻ അപ്പൊ മഴ കൊള്ളാതെ സൈഡിൽ ഉള്ള ഒരു ചെറിയ കടയിലേക്ക് സൈക്കിൾ ഒതുക്കി മഴ കൊള്ളാതെ കടയോട് ചേർന്നു നിന്നു.
“ചേട്ടാ..2 പാക്കറ്റ് ഗോൾഡ്”
എൻ്റെ കയ്യിലെ പൈസ കൊടുത്ത് ഞാൻ സിഗരറ്റ് വാങ്ങി. കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴ നോക്കി ഞാൻ ഒരു സിഗരറ്റ് കത്തിച്ച് വലിച്ച് വിട്ടു. മഴയുടെ ശക്തി ചെറുതായി അടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ ബാക്കി സിഗരറ്റ് പാക്കറ്റ് സേഫ് ആയി വെച്ചിട്ട് സൈക്കിൾ എടുത്തു.
