അമ്മ റെന്റൽസ് 2 [Bijo John] 349

ഞാൻ മറുപടി പറയാതിരുന്നു. പുറത്ത് മഴ ശക്തമായി പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. അദ്ദേഹം എന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

‘ഒന്നുമില്ല ചേട്ടാ… സാധാരണ കാര്യങ്ങൾ,’ ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിച്ചു.
‘അല്ല മെർലിൻ… നിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്തോ ഒളിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. പറയൂ… നമ്മൾ തമ്മിൽ എന്തിന് മറച്ചുവെക്കണം? ഞാൻ നിന്നെ സഹായിക്കാൻ ഉള്ളവനല്ലേ? ജോണിനോട് പറയാൻ പറ്റാത്തത് എന്നോട് പറയാം. ഒരു സുഹൃത്തായി കാണൂ.’

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ആർദ്രതയും ഗൗരവവും എന്നെ ദുർബലപ്പെടുത്തി. ഞാൻ ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.

‘സെബാസ്റ്റ്യൻ ചേട്ടാ… എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. പണം അയക്കുന്നതിനെച്ചൊല്ലി, വീട്ടുചെലവിനെച്ചൊല്ലി എല്ലാം തർക്കമാണ്. അവിടെ ഇരുന്ന് അദ്ദേഹം എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തും. നിന്റെ പഠനം, ഫീസ്, എല്ലാം ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് നോക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ്. എനിക്കും ഒരു മനസ്സുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം ഓർക്കുന്നില്ല.’
എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ ഒഴുകി. സെബാസ്റ്റ്യൻ ചേട്ടൻ സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.

‘സാരമില്ല മെർലിൻ… എല്ലാം ശരിയാകും. ആദ്യം ആ പൈപ്പ് ഒന്ന് നോക്കാം. വെള്ളം വെറുതെ ഒഴുകരുതല്ലോ.’

ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. അദ്ദേഹം പിന്നാലെ വന്നു. പൈപ്പിൽ നിന്ന് വെള്ളം ശക്തിയായി ഭിത്തിയിലേക്ക് അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. തറയാകെ വെള്ളമായിരുന്നു.

‘മെർലിൻ, അടുത്തേക്ക് വാ… ഞാൻ തിരിക്കുമ്പോൾ നീ ഇവിടെ അമർത്തി പിടിക്കണം,’ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.