അരുണിന് ഇപ്പോഴും ഒന്നും മനസിലായില്ല, അവൻ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
അങ്ങനെ അച്ഛനും അമ്മയും ഇറങ്ങാൻ സമയമായി. അവർ ബാഗൊക്കെ കാറിൽ എടുത്ത് വെച്ചു.അതിനിടയിൽ അമ്മ അടുത്തേക്ക് വന്ന് അരുണിനോട് രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു “ദേവുവിന് ഡിപ്രെഷൻ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു, നീ അവളെ നോക്കണേടാ, എനിക്ക് ഗുരുവായൂർ പോയി തൊഴുതാലേ ഒരു സമാധാനം കിട്ടൂ ”
അരുൺ തിരിച്ചു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല, അവൻ വെറുതെ തലയാട്ടി. അമ്മ വണ്ടിയിൽ കേറി കാർ പുറത്തേക്ക് തിരിച്ചു. അരുൺ നേരെ ഗേറ്റിന് അടുത്തേക്ക് നടന്ന്, തുറന്ന ഗേറ്റ് അടച് വീട്ടിലേക്ക് പല സംശയങ്ങളുമായി നടന്നപ്പോ ഡോറിൽ അതാ ദേവു നിക്കുന്നു.അരുൺ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി.
ദേവുവും എങ്ങനെ ഒക്കെയോ ഒരു പുഞ്ചിരി പുറത്ത് എടുത്തു. “വാതിലടച്ചു നമുക്ക് ഉറങ്ങാം ല്ലേ”, അരുൺ ചോദിച്ചു. തല കുലുക്കി കൊണ്ട് ദേവു അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അരുൺ വീട്ടിലെ വാതിലൊക്കെ അടച്, ഹാളിലെ മുറിയിൽ മാത്രം ലൈറ്റ് ഇട്ടുകൊണ്ട് അവന്റെ പഠിത്തം തുടങ്ങി.
പക്ഷെ അവന്റെ മനസ്സ് ചാഞ്ചാടി കൊണ്ടിരുന്നു. അവന് അത് മറികടക്കാൻ പറ്റിയില്ല. അവൻ ലാപ് അടച് ഫോണിൽ ടെലഗ്രാം തുറന്നു. അരുൺ അവന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തിന് ഒരു ഹായ് കൊടുത്തു. കുറച്ചു നേരത്തെ കാത്തിരിപ്പിനു ശേഷം അരുണിന് മറുപടി കിട്ടി.
“എന്താടാ”
അരുൺ അവന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ മൊത്തം അവന് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.
“ഓഹോ, എടാ അരുണേ, ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ, നീ എന്തായാലും അവളെ ആ രീതിയിൽ കാണാൻ തുടങ്ങിയ സ്ഥിതിക്ക് നിനക്ക് അത് പെട്ടെന്ന് മറികടക്കാൻ പറ്റില്ല,പക്ഷെ നീ മണ്ടത്തരം ഒന്നും കാണിക്കരുത്, അവൾ വളരെ ദുർഭലമായ അവസ്ഥയിൽ ആണുള്ളത്. വല്ല ഷോക്കും വന്നാൽ പണി ആവും”
