അന്ന ജോൺ 1 [മരിയ] 34

ഞാൻ മെല്ലെ അവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. അവളുടെ വയറിലൂടെ കയ്യിട്ടു പിടിച്ചു കൊണ്ട് കഴുത്തിൽ എന്റെ കവിൾ ചേർത്തു.

“പേടിച്ചു പോയോ? ”

“ഉം…”

പേടിച്ചരണ്ട മൂളൽ.

“ചാച്ചൻ നിന്നെ അങ്ങനെ വല്ലോം ചെയ്യുവോടി? പിന്നെ, നീയിങ്ങനെ avoid ചെയ്തപ്പോ ഒരിച്ചിരി വെഷമം ആയി. അത്രേയുള്ളൂ.”

അവൾ വീണ്ടും മൂളി.

“എന്താ എന്റെ കൂടെ കെടക്കാത്തെ? ഞാൻ എന്തേലും ചെയ്യൂന്ന് ഓർത്താണോ?”

“എനിക്ക്‌ പേടിയാ… ”

അവൾ കരച്ചിലടക്കി പറഞ്ഞു. എനിക്ക് കാര്യം മനസിലായി. കല്യാണം കഴിയുന്നതിനു മുന്നേ ഒരു ദിവസം ഞാനൊരു കന്നംതിരിവ് കാണിച്ചിരുന്നു. അതിന്റെ പേടിയാണ്.

“എന്നാ പേടി മാറുന്ന വരെ ചാച്ചൻ ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല.”

ഞാനുറപ്പ് കൊടുത്തു.

“ചെയ്തോ. എന്നെ വേദനിപ്പിക്കാതെ ഇരുന്നാ മതി.”

അവൾ പയ്യെ പറഞ്ഞു.

“അയ്യോടി… എന്റെ പൊന്ന്.. 😘😘”

ഞാനവളെ പിടിച്ചു നേരെ കിടത്തി മുഖം നിറയെ ഉമ്മ വെച്ചു.

“ദേ, നീ കുറിച്ചു വെച്ചോ… ചാച്ചൻ നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കില്ല. കെടക്കയിൽ അല്ലറ ചില്ലറ അക്രമം ഒക്കെ കാണിക്കും, എന്നാലും ഒറങ്ങി എണീക്കുമ്പോ മാറാത്ത വേദന ഒന്നും എന്റെ കൊച്ചിനൊണ്ടാകില്ല. ഒറപ്പ്.”

ഞാനവളുടെ മുഖം കൈകൊണ്ട് കോരിയെടുത്തു പറഞ്ഞു.

അവൾക്ക് കാര്യമായൊന്നും മനസിലായില്ലെങ്കിലും തലയാട്ടി.

ഞാനവളുടെ മേലേക്ക് കിടന്നു. പയ്യെ പയ്യെ ഓരോ ഉമ്മകൾ കൊടുത്ത് അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ ഇണക്കി. മെല്ലെ മെല്ലെ ഞാൻ ചുംബനങ്ങൾ എണ്ണം കുറച്ചു. അവൾ ചുംബനത്തിനായി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കണം… അതായിരുന്നു എന്റെ ലക്ഷ്യം.