അരുന്ധതി വർമ്മ IPS 4 [ആദിത്യൻ മേനോൻ] [The Beginning] 219

ഇത് തെറ്റല്ലേ…അഭി അവൻ…

“ഇതുണ്ടെങ്കിൽ ചിലപ്പോ മമ്മി ഇപ്പോൾ ഇറങ്ങി ഓഫീസിൽ പോകും.”

ചിരിക്കതിരക്കാൻ അവൾക്കും കഴിഞ്ഞില്ല. തുറന്നു കിടക്കുന്ന ഷർട്ടിൽ ഭാര്യൽ മുലകളുടെ വലിപ്പം നന്നായി തന്നെ കാണാം. ഫോൺ വീണ്ടും ബെല്ലടിച്ചു, അവളെങ്ങനെ തന്നെ ആ കാൾ എടുത്തു അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ഇരിന്നു ആ തലയിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചു അവന്റെ നെറുകിൽ ഒന്ന് അമർത്തി ചുംബിച്ചു.

“മമ്മി ഇന്ന് എങ്ങും പോകില്ല,”
അവള്‍ ഉറച്ചുറച്ച് പറഞ്ഞു.
“ഇനിമുതല്‍… നിന്റെ കൂടെ തന്നെയായിരിക്കും.”

അന്ന് മുതൽ കളിതമാശ പോലെ അവൻ ഇടക്ക് ഇടക്ക് വരും ബട്ടൺ അഴിക്കാൻ. ഒന്ന് രണ്ടു വട്ടം സമ്മതിച്ചു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. അവന്റെ ആവേശം കാണുമ്പോ അവൾക് അതിൽ മറ്റൊരു മോശമായ ചിന്തയും വന്നിട്ടില്ല.

ആദ്യത്തെ ഒന്ന് രണ്ടു ബട്ടൺ അത്രമാത്രം അവനു അനുവദിച്ചു കൊടുത്തിരിന്നുള്ളു. അതും എന്നും ഈ സോഫയിൽ തന്നെ. പിന്നെ പിന്നെ അവന്റെ ഉന്മേഷം കൂടി വരുന്നത് അവളും അറിഞ്ഞു. അവനിപ്പോൾ നന്നായി പഠിക്കുന്നുണ്ട്. പഠിച്ചാൽ സമ്മതിക്കാം എന്നൊരു വാക്കിന്റെ പുറത്തു അവനിപ്പോ ക്ലാസ്സ്‌ ടോപ്പർ വരെ ആയിരിക്കുന്നു.

ഇപ്പൊ എന്നും രാത്രി ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞു വന്നാൽ ഷർട്ട്‌ ബട്ടൺ അഴിക്കുന്നത് അവന്റെ അവകാശം പോലെ ആയി. സിന്ധു പോയിട്ടില്ലങ്കിൽ ഞാൻ റൂമിലേക്ക് പോകുമ്പോ അവൻ പുറകെ വരും.

പക്ഷെ എപ്പോഴെക്കെയോ അവനെ കൊതിപ്പിക്കുന്നതും എനിക്കൊരു ഇഷ്ടവിനോദം ആയിട്ടില്ലേ. അല്ലെങ്കിൽ പിണങ്ങി ഇരിക്കുന്ന അവന്റെ മുന്നിൽ ഒരു ബട്ടൺ എടുത്തു എന്തിനാണ് മുലയിടുക്കും കാണിച്ചു ഇന്നലെ അവന്റെ കുറുമ്പിനെ ഉണർത്തിയത്.