അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ മുടിയിഴകളിൽ മുറുകി. പുറത്ത് മഴ ശക്തി പ്രാപിക്കുമ്പോൾ, അകത്ത് പ്രണയത്തിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റ് വീശുകയായിരുന്നു. രാകേഷിന്റെയോ ലോകത്തിന്റെയോ ചിന്തകൾ ആ നിമിഷം ആ മുറിക്ക് പുറത്തായിരുന്നു.
ആ പഴയ തറവാടിന്റെ ഇരുളടഞ്ഞ മുറിയിൽ, പുറത്തെ പെരുമഴയുടെ താളത്തിനൊപ്പം പ്രണയത്തിന്റെ മറ്റൊരു വന്യമായ താളം മുറുകുകയായിരുന്നു. വസ്ത്രങ്ങളുടെ യാതൊരു മറയുമില്ലാതെ, പൂർണ്ണ നഗ്നരായി അവർ ആ കട്ടിലിൽ ഒന്നായി ചേർന്നു. ഗോകുലിൻ്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ ശ്രീവേണിയുടെ വെളുത്ത ശരീരത്തിലൂടെ പടർന്നു കയറി.
അവൻ അവളുടെ ഓരോ അണുവിലും തൻ്റെ പ്രണയത്തിൻ്റെ മുദ്രകൾ പതിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. കഴുത്തിലും തോളിലും അവൻ നൽകിയ തീക്ഷ്ണമായ ചുംബനങ്ങൾ അവളിൽ മിന്നൽ പിണരുകൾ പായിച്ചു.
ശ്രീവേണി തൻ്റെ സർവ്വവും അവനായി സമർപ്പിച്ചു. ഗോകുലിൻ്റെ കൈകൾ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ വയറിലെ ആ മടക്കുകളിലേക്ക് മുഖം താഴ്ത്തി. അവിടെ അവൻ നൽകിയ ഓരോ ചുംബനവും അവളിൽ പുതിയൊരു ലഹരി നിറച്ചു.
“ശ്രീ… നീ എൻ്റെത് മാത്രമാണ്. ഈ ശരീരവും ഈ ശ്വാസവും എനിക്ക് മാത്രം അവകാശപ്പെട്ടതാണ്,” അവൻ അവളുടെ കാതുകളിൽ മന്ത്രിച്ചു. അവൻ്റെ ആ വന്യമായ സ്വരത്തിൽ അവൾ കൂടുതൽ അലിഞ്ഞുപോയി.
ഗോകുലിൻ്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ അവളുടെ മൃദുവായ ചർമ്മത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ശ്രീവേണി വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. അവളുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി, ഹൃദയമിടിപ്പ് മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചു.
അവൻ അവളുടെ മാറിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി, ആ അമൃത് നുകരാൻ തുടങ്ങി. ഒരു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ അവൻ കാണിക്കുന്ന ആ ശാഠ്യവും വാശിയും അവൾ അത്രമേൽ ആസ്വദിച്ചു. പണ്ട് രാകേഷുമായി പങ്കിട്ട ജീവിതത്തിലൊന്നും ലഭിക്കാത്ത ഒരു വന്യമായ സുഖം അവൾ ഗോകുലിൻ്റെ ഓരോ സ്പർശനത്തിലും അനുഭവിച്ചു.
