അതിരുകൾ മായുമ്പോൾ  [Lechu] 162

“ശ്രീ… നീ ഇപ്പോൾ എൻ്റെതാണ്… പൂർണ്ണമായും എൻ്റെത് മാത്രം,” അവൻ അവളുടെ കാതുകളിൽ മന്ത്രിച്ചു. ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും അവൾ അവനെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. തൻ്റെ സർവ്വസ്വം ഈ പുരുഷന് മുന്നിൽ അടിയറവ് വെച്ചുകഴിഞ്ഞു എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ഗോകുലിൻ്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ തീർത്ത ആ മായാജാലം ശ്രീവേണിയെ പാടെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. അവളുടെ അരക്കെട്ട് വായുവിൽ ഉയർന്നുതാണു, ശ്വാസം തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി. ഓരോ നിമിഷവും ആവേശം അതിൻ്റെ കൊടുമുടിയിലേക്ക് കയറുകയായിരുന്നു.

അവസാനം, നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത ആ സുഖത്തിൻ്റെ അത്യുന്നതിയിൽ, ശ്രീവേണിയുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും അണപൊട്ടിയൊഴുകിയ ആ പ്രണയരസം ഗോകുലിൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ ചീറ്റിത്തെറിച്ചു.

ആ നിമിഷം ശ്രീവേണിക്ക് തൻ്റെ ബോധം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ തോന്നി. അവളുടെ കൈകൾ ഗോകുലിൻ്റെ തോളുകളിൽ മുറുകെ അമർന്നു. തൻ്റെ സർവ്വസ്വവും ഈ പുരുഷന് മുന്നിൽ അടിയറവ് വെച്ചുകഴിഞ്ഞു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളിൽ ഒരു വലിയ ആശ്വാസം നിറച്ചു.

തൻ്റെ മുഖത്ത് പടർന്ന ആ നനവ് ഗോകുലിനെ കൂടുതൽ ആവേശഭരിതനാക്കി. അവൻ അത് തുടച്ചുമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചില്ല, പകരം ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു വന്യമായ പുഞ്ചിരി നൽകി. “ശ്രീ… നീ ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായും എൻ്റെതായിരിക്കുന്നു,” അവൻ അവളുടെ കാതുകളിൽ മന്ത്രിച്ചു.

മുറിയിൽ അവരുടെ കിതപ്പുകൾ മാത്രം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പുറത്ത് മഴ അല്പം ശമിച്ചെങ്കിലും, അകത്ത് പ്രണയത്തിൻ്റെ കൊടുങ്കാറ്റ് അടങ്ങിയിരുന്നില്ല.

The Author

Lechu

76 Comments

Add a Comment
  1. theme relateble aane atha ezhuthan paranje

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *